Zapraszamy do wspólnej wędrówki Drogą Krzyżową z rozważaniami autorstwa s. Grażyny Gez. To wyjątkowe słowa – pełne wiary, prostoty i głębi – zapraszają, by zatrzymać się przy Jezusie i odkrywać Jego obecność w naszych codziennych zmaganiach.

Po Niedzieli Laetare, która rozjaśnia Wielki Post nutą radości i nadziei, kierujemy nasze myśli ku zwycięstwu światła nad ciemnością. To światło zapowiada zmartwychwstanie Chrystusa, a jednocześnie przypomina nam o naszej drodze ku odnowie duchowej. W tym kontekście niezwykle interesującym symbolem staje się jaszczurka – stworzenie, które przez wieki było interpretowane jako znak odrodzenia, światła i wytrwałości.

W minioną sobotę, 29 marca 2025, blisko 40-osobowa grupa sióstr i nauczycieli Zespołu Szkół Urszulanskich z Poznania, wczesnym rankiem wyruszyła w kierunku Ravensbrück, aby włączyć się w Ogólnopolską Pielgrzymkę Nauczycieli.  

Natalia Tułasiewicz przyszła na świat 9 kwietnia 1906 roku w Rzeszowie. Pochodziła z rodziny o głębokich tradycjach patriotycznych i chrześcijańskich. Mimo problemów zdrowotnych, takich jak gruźlica, z determinacją realizowała swoje cele edukacyjne i zawodowe. Jej dzieciństwo i młodość naznaczone były atmosferą ciepła rodzinnego, umiłowania Boga i Ojczyzny. 

Piątek 7 marca 2025 roku był szczególnym dniem w życiu wspólnoty urszulanek w Częstochowie. Rano została odprawiona ostatnia Msza Św. w budynku klasztoru przy ul.3 Maja 2/4. Był to dla wszystkich sióstr bardzo wzruszający moment. Polały się łzy…

To kolejny artykuł z serii „Decyzje: biblijny tutorial”, w której przyglądamy się biblijnym postaciom stojącym przed kluczowymi wyborami. Każdy, kogo Bóg powołuje, musi zmierzyć się z wewnętrznymi obawami i zewnętrznymi trudnościami. Tym razem przyjrzymy się Mojżeszowi – człowiekowi, który wątpił w siebie, ale ostatecznie zaufał Bogu i stał się przywódcą Izraela. Jakie lęki go paraliżowały? Co sprawiło, że mimo wszystko podjął wyzwanie? Jak jego historia może pomóc nam w naszych decyzjach?

„Chrystus Jezus, istniejąc w postaci Bożej, nie skorzystał ze sposobności, aby na równi być z Bogiem, lecz ogołocił (ἐκένωσεν, ekenōsen) samego siebie, przyjąwszy postać sługi” (Flp 2,6-7). Wcielenie Syna Bożego to początek Jego ogołocenia. Jezus nie tylko staje się człowiekiem, ale wybiera drogę uniżenia – od betlejemskiej groty, przez życie w ukryciu, aż po śmierć na krzyżu. Ogołaca się z chwały, z należnej Mu czci, z ludzkiego bezpieczeństwa. Oddaje wszystko, by być z nami i dla nas. Chce, żeby Jego światło zamieszkało w naszej ciemności.

Wiosna, z każdej strony, zagląda do naszej SAMOTNI w Pruszczu, a my w dniach 10-16 marca 2025 r. przeżywałyśmy bardzo kameralne, rekolekcje wielkopostne z pisaniem ikony krzyża.

Matka Bożena Szerwentke (1902-1982), urszulanka Unii Rzymskiej, całe swoje życie poświęciła edukacji i formacji młodych kobiet w duchu urszulańskim. Wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Unii Rzymskiej, gdzie szybko dostrzeżono jej charyzmat i zdolności organizacyjne. Była biologiem z wykształcenia, a jej szeroka wiedza z zakresu filozofii i teologii, połączona z wyjątkowym talentem pedagogicznym, pozwalała jej skutecznie podejmować tematy nurtujące młodzież.

Każdy człowiek staje w życiu przed momentem podjęcia ważnych decyzji. W języku hebrajskim słowo mishpat (מִשְׁפָּט) oznacza zarówno osąd, jak i sprawiedliwe rozstrzygnięcie, podkreślając odpowiedzialność i Boże prowadzenie w rozeznawaniu. W grece natomiast krisis (κρίσις) odnosi się do punktu zwrotnego, wyboru, który decyduje o dalszej drodze. Te dwa pojęcia doskonale oddają istotę decyzji, przed jakimi stawali bohaterowie biblijni – i przed jakimi stajemy my sami.

Abraham to postać, która uczy nas podejmowania decyzji w ciemno – bez pełnej wiedzy, ale z zaufaniem. Bóg wezwał go do opuszczenia wszystkiego, co znał: kraju, rodziny, dotychczasowego życia. Nie dostał szczegółowego planu ani obietnicy komfortu, a mimo to poszedł. Jak podejmować decyzje, gdy nie widzisz całego planu?

Gdy wiosna budzi się do życia, ziemia pokrywa się drobnymi kwiatami, które niczym małe, ciche zwiastuny nowego życia przynoszą nadzieję i radość. Wśród nich dwa wyróżniają się szczególnie: fiołek i krokus. Te niepozorne rośliny od wieków skrywają w sobie bogatą symbolikę, która może stać się inspiracją na drodze wiary. Jeden uosabia pokorę, drugi cierpliwą miłość – obie te cnoty prowadzą człowieka do głębszego spotkania z Bogiem.