U Urszulanek w Lublinie, po powrocie do szkoły po przerwie świątecznej, uczniowie mówili niemal wyłącznie o jednym – o śmierci Papieża Franciszka. Dla dzieci należących do Papieskiego Dzieła Misyjnego Dzieci to szczególnie bolesna wiadomość. Papież był dla nich nie tylko autorytetem, ale przede wszystkim duchowym przewodnikiem – doceniał ich zaangażowanie, zachęcał do modlitwy i podejmowania działań na rzecz najbardziej potrzebujących.
Podczas porannej modlitwy uczniowie zebrali się, by wspólnie wspominać Ojca Świętego. W krótkiej refleksji przywołali Jego życie – pochodzenie z Argentyny, wybór na papieża, pielgrzymki oraz nieustanne zaangażowanie w budowanie pokoju i dialogu między ludźmi różnych kultur i religii.
W sercach najmłodszych pozostała wdzięczność za dobro, jakie Papież Franciszek wniósł do Kościoła i ich własnego życia. Choć odszedł do domu Ojca, dzieci pragną kontynuować Jego dzieło – z miłością, odwagą i otwartością na potrzeby drugiego człowieka.
Ewangelia o wskrzeszeniu Łazarza pokazuje nam serce Jezusa, które przechodzi przez kolejne etapy spotkania z ludzkim cierpieniem. To ważne zwłaszcza w Wielkim Poście, bo uczymy się patrzeć na Boga nie jak na kogoś, kto działa automatycznie, lecz jak na Tego, który wchodzi w historię człowieka bardzo osobowo i bardzo głęboko. Jezus zna sytuację, zna ból sióstr, zna grób Łazarza, a jednak nie reaguje pośpiesznie; Jego odpowiedź dojrzewa w relacji i w prawdzie o miłości.
Boże jesteś moim Życiem, bo mnie wypełniasz.
św. Maria od Wcielenia
