W Wielki Czwartek patrzymy na Jezusa, który kocha „do końca”. W oryginale J 13,1 pojawia się wyrażenie εἰς τέλος (eis telos), które można rozumieć nie tylko jako koniec w sensie czasowym, ale także jako szczyt, pełnię, spełnienie i cel. Słowo telos ma więc sens dynamiczny. Jezus nie kocha „do ostatniej chwili”, ale do maksimum. Jego miłość nie zatrzymuje się przed upokorzeniem, zmęczeniem, zdradą ani cierpieniem. W Janowym opisie ta miłość nie kończy się na pięknych słowach, ale prowadzi do gestu umywania nóg, a ostatecznie do krzyża. To znaczy, że Bóg nie czeka, aż staniemy się idealni. On sam bierze na siebie ciężar naszej drogi i doprowadza swoją miłość do pełni. Właśnie tak objawia się Jego chwała: nie w dominacji, ale w służbie i darze z siebie.

W dniach 18 - 31 marca 2026 r. w naszej prowincji gościłyśmy s. Armidę Veglio. Siostra odwiedziła urszulańskie wspólnoty: w Krakowie, Wrocławiu, Pokrzywnie, Rybniku, Lublinie i w Warszawie, gdzie spotykała się zarówno z siostrami, jak i z nauczycielami pracującymi w naszych dziełach apostolskich. 

Kolejna edycja Ekstremalnej drogi krzyżowej dobiegła końca, ale wspomnienie o niej wywołuje uśmiech na twarzy. Zasady są tu jasno określone: sam musisz zatroszczyć się o swoje bezpieczeństwo, nawet jeśli idziesz w grupie to i tak idziesz sam, w milczeniu; jeśli coś ci się po drodze przydarzy musisz sam zadbać o swój powrót. Trochę jak w życiu: idziemy razem, ale jednak osobno.

Do uroczystości Wielkiej Nocy przygotowujemy się bardzo długo, a ile właściwie później świętujemy? Często tuż po Niedzieli Zmartwychwstania wracamy do szkoły, pracy i w codziennym zabieganiu umyka nam ogromne bogactwo Bożego Słowa i całej liturgii w dniach okresu wielkanocnego. Aby Boży pokój i głęboka radość mogły zakorzenić się głębiej w sercu, zapraszamy Was serdecznie na kolejne zatrzymanie przy Słowie Bożym, tym razem już w wielkanocnym klimacie!

W dniach 20–22 marca 2026 r.  w domu sióstr urszulanek w Częstochowie odbyły się weekendowe rekolekcje dla dziewczyn pod hasłem „Rekolekcje z Oblubienicą z Pieśni nad Pieśniami”. Choć nie wszystkim zgłoszonym uczestniczkom udało się dotrzeć, ostatecznie w skupieniu wzięło udział siedem młodych, pięknych kobiet – a kameralna atmosfera sprzyjała jeszcze głębszemu przeżywaniu tego wyjątkowego czasu.

W środę 18 marca 2026 urszulańską wspólnotę holenderską odwiedził biskup Cornelis van den Hout. Od niespełna dwóch lat jest on biskupem diecezji Roermond (południowa Holandia), do której należy  wspólnota sióstr w Grubbenvorst. Biskup Cornelis chciał poznać tę małą cząstkę swojej diecezji.

W sobotni wczesny poranek, mimo wolnego dnia, parking przed halą sportową zapełnił się samochodami. Wszystko to dlatego, że właśnie 14 marca 2026 r. miała miejsce pielgrzymka nauczycieli naszych urszulańskich szkół w Poznaniu na Jasną Górę. 

W pierwszym tygodniu ferii grupa sióstr i nauczycielek naszej szkoły wybrała się na wyjątkową wyprawę do Włoch śladami św. Anieli Merici nad jezioro Garda.

"W Środę Popielcową rozpoczęliśmy drogę ku Wielkanocy, ku odnowieniu naszych przyrzeczeń chrzcielnych. Dla wielu jest to też, zgodnie z tradycją Kościoła, droga formacji i przygotowań do chrztu świętego i przyjęcia do Kościoła Katolickiego. Jest to powód do radości, tym bardziej, gdy ma to miejsce w kraju bardzo zsekularyzowanym" - pisze do nas s. Ewa z Holandii.

Zapraszamy na dni modlitwy i ciszy, w których Słowo Boże pomaga usłyszeć własne serce. Jest to także czas szczególnie dla tych, którzy pragną spokojnie rozeznać swoją drogę życia.

Kiedy patrzymy na świat, łatwo poczuć się zagubionym. Wojny, krzywda niewinnych, chaos informacji, upadki autorytetów…Człowiek zaczyna się zastanawiać: jak w tym wszystkim normalnie żyć? Gdzie jest sens, skoro tyle rzeczy wymyka się spod naszej kontroli?

Podczas zajęć świetlicowych uczniowie klas III-VI  KSP im. św. Jana Pawła II w Koszalinie robili breloczki „rybki” na rzecz misji. Dzieci pracowały z wielkim zaangażowaniem i radością.  Wkładały i nadal wkładają w to całe swoje serce i zdolności. Jedna z uczennic zaangażowała również swoją mamę i babcię, które stały się głównymi dostawcami „rybek”.