W drugą sobotę października (11.10.2025) w Tuchowie rozpoczęliśmy dziewięciomiesięczną nowennę do Matki Bożej Tuchowskiej – Wychowawczyni powołań kapłańskich i zakonnych. Tym razem nasza wspólnota miała w tym wydarzeniu szczególny udział, współtworząc jego duchowy klimat i oprawę muzyczną.
Zapraszamy do wspólnego duchowego przygotowania przed świętem św. Urszuli i jej Towarzyszek, zwłaszcza osoby związane i zaangażowane w naszych dziełach apostolskich.
23 września 2025r. w archikatedrze lubelskiej odbyło się uroczyste zakończenie III Synodu Archidiecezji Lubelskiej. Wydarzenie było połączone z obchodami 220. rocznicy powstania diecezji lubelskiej, ustanowionej przez papieża Piusa VII w dniu 23 września 1805 roku. Specjalnym gościem wydarzenia był arcybiskup Antonio Guido Filipazzi, nuncjusz apostolski w Polsce, który przewodniczył Eucharystii i wygłosił homilię.
„Oto człowiek”- pod takim hasłem w dniach 18-21 września 2025 r., w Licheniu odbył się V Kongres Młodych Konsekrowanych, w którym było mi dane uczestniczyć. Każdy dzień wyznaczały wspólna modlitwa, Eucharystia i Liturgia Godzin, a także konferencje i warsztaty - pisze s. Justyna, uczestniczka wydarzenia.
Trwający Rok Jubileuszowy, który ogłosił papież Franciszka w bulli z 9 maja 2024 r. pod hasłem "Pielgrzymi nadziei", nieustannie nas inspiruje. Dla nas, duchowych córek św. Anieli Merici, Bożego Pielgrzyma, nabiera ono szczególnego znaczenia. Pielgrzymowanie bowiem nie tylko nawiązuje do symboliki życia chrześcijanina jako wędrówki ku domowi Ojca, ale pozwala nam się niejako wybić z rutyny, ze schematów codzienności, które – choć są stróżami pewnego ładu i bezpieczeństwa – bywa, że osłabiają naszą nadzieję. Zdarza się, iż przygasa w nas duchowy płomień, a to, co miało rozpalać miłość, stało się przyzwyczajeniem. Dobrze jest zatem od czasu do czasy wyruszyć w drogę.
Czy siostry zakonne mają czas na hobby? A jeśli tak, to jakie? Może ktoś wyobraża sobie, że życie w klasztorze to tylko modlitwa, praca i obowiązki. Ale u urszulanek dzieje się o wiele więcej! Każda z nas nosi w sobie nie tylko skarb jakim jest powołanie, ale i ciekawość świata, twórczą iskrę, a często też całkiem nietypowe talenty. Pracując w większości z dziećmi i młodzieżą nie sposób nie rozwijać otrzymanych darów i zdolności.
Izrael w czasach Gedeona znajdował się w ciężkim położeniu. Po okresie wyjścia z Egiptu i zasiedlenia Ziemi Obiecanej nastał czas zapomnienia o Bogu i zwrócenia się ku obcym kultom. Madianici, koczownicze plemię z pustyni, napadali na kraj, niszczyli plony, odbierali chleb i wolność. Lud żył w lęku, kryjąc się w jaskiniach i schronach.
„Z nadzieją ku górze” – tak brzmiało hasło tegorocznego Spotkania Młodzieży Archidiecezji Wrocławskiej na Ślęży, w którym mieliśmy zaszczyt wziąć udział w sobotę, 27 września 2025 r.
Za nami niezwykły czas modlitwy i spotkania ze Słowem, który zgromadził nas na wspólnej drodze wiary. Prowadziło nas Słowo Boże, które otwierało kolejne przestrzenie naszego serca.
Noc w historii Samuela nie jest przypadkiem. Biblia mówi: „W owych czasach rzadko Pan przemawiał, widzenia nie były częste” (1 Sm 3,1). Hebrajskie słowo jaqar („cenny, rzadki, nieliczny”) sugeruje, że Boże słowo było w tamtym czasie niemal ukryte, tak jak gwiazdy zasnute chmurami. To nie był okres, w którym łatwo było usłyszeć Boga - tym bardziej znaczące staje się powołanie chłopca. W świecie, gdzie cisza wydaje się pusta, właśnie tam Bóg wybiera Samuela, by uczynić go swoim prorokiem.
We wrześniu nasze jubileuszowe, duchowe pielgrzymowanie prowadzi nas do Cremony – miasta o bogatej tradycji religijnej i kulturalnej, które również znalazło miejsce na mapie wędrówek św. Anieli Merici. Cremona w czasach Anieli była ośrodkiem pełnym życia i zaangażowania wiernych. To właśnie tutaj umacniała się w przekonaniu, że Bóg działa poprzez codzienność, a droga do świętości wiedzie przez zwykłe, nieraz wymagające zadania.
Kolejna ważna noc w życiu Jakuba i być może kolejna bezsenna noc w Twoim życiu. Jesteśmy nad brodem rzeki Jabbok. Jakub odprowadził już wszystkich - rodzinę, sługi, dobytek - na drugi brzeg. Został sam - Wayyibātēr Ya‘ăqōb lĕbaddô (Rdz 32,25) - samotny, bez zabezpieczeń, bez planu B. Nocne powietrze pachnie niepewnością. Jakub wie, że jutro spotka Ezawa, brata, którego kiedyś oszukał. Wraca do ziemi obietnicy, ale w sercu niesie lęk. Nieprzespane noce często obfitują w sztuczki wyobraźni, która prześladuje nas błędami przeszłości i straszy niepewnością jutra. Taka noc była dla Jakuba i może stać się dla nas czasem granicznym, miejscem przejścia i laboratorium tożsamości.

Ewangelia XI niedzieli zwykłej prowadzi nas najpierw do spojrzenia Jezusa. Zanim padnie choć jedno słowo o misji, zanim zostaną powołani apostołowie i wysłani na drogi Izraela, Jezus zatrzymuje wzrok na tłumach. To spojrzenie nie jest powierzchowne. Nie zatrzymuje się na liczbach, na zachowaniach ludzi ani na ich religijnej gorliwości. Sięga głębiej. Dociera do tego miejsca w człowieku, którego często nie widzą inni, a czasem nie dostrzegamy nawet my sami.

Boże jesteś moim Życiem, bo mnie wypełniasz.
św. Maria od Wcielenia