Kolejna ważna noc w życiu Jakuba i być może kolejna bezsenna noc w Twoim życiu. Jesteśmy nad brodem rzeki Jabbok. Jakub odprowadził już wszystkich - rodzinę, sługi, dobytek - na drugi brzeg. Został sam - Wayyibātēr Ya‘ăqōb lĕbaddô (Rdz 32,25) - samotny, bez zabezpieczeń, bez planu B. Nocne powietrze pachnie niepewnością. Jakub wie, że jutro spotka Ezawa, brata, którego kiedyś oszukał. Wraca do ziemi obietnicy, ale w sercu niesie lęk. Nieprzespane noce często obfitują w sztuczki wyobraźni, która prześladuje nas błędami przeszłości i straszy niepewnością jutra. Taka noc była dla Jakuba i może stać się dla nas czasem granicznym, miejscem przejścia i laboratorium tożsamości.
13 września 2025 r. odeszła do Pana siostra s. Maria Ewa od Najświętszego Serca Pana Jezusa, która przez ostatnie lata przebywała we wspólnocie w Poznaniu-Pokrzywnie. Pogrzeb odbędzie się w środę 17.09.2025 r. w kaplicy Sióstr Urszulanek Unii Rzymskiej przy ul. Starowiślnej 9, w Krakowie.
Jeśli pragniesz lepiej poznać Ducha Świętego i poddać się Jego działaniu w Twoim życiu – to przyjdź koniecznie, bo to zaproszenie jest dla Ciebie. Zapraszamy na wieczory ze Słowem Bożym, które będą odbywać się w Krakowie, w Klasztorze Sióstr Urszulanek przy ul. Starowiślnej 9.
Wspólnota rybnicka 7 września 2025 r. świętowała podwójny jubileusz: 60-lecie profesji zakonnej s. Małgorzaty Galiorz oraz 25-lecie – s. Agaty Stężowskiej. Była to okazja do dziękczynienia za dar życia i powołania obu sióstr oraz wszelkie dobro, które wnoszą, dzieląc się świadectwem swojej wiary i oddania Bogu oraz licznymi talentami.
To był początek lata, które pachniało lipą nad Loarą. Zespół nauczycieli szkoły urszulańskiej w Lublinie wyruszył w drogę, by przez kilka dni oddychać tym samym powietrzem, którym oddychała św. Maria od Wcielenia – u źródeł jej życia, wyborów i misji.
Tradycyjnie pod koniec wakacji młodzież Archidiecezji Lubelskiej spotyka się w Grabowie, by pośród wielkiej wspólnoty budować swoją wiarę. Tego roku również mogłyśmy uczestniczyć w tym wydarzeniu i włączyć się w posługę animatorów grup. Tegoroczne spotkanie miało hasło „Obietnica świtu”.
W minione wakacje miałam radość uczestniczyć w Oazie Nowego Życia II stopnia w Siedlanowie razem z młodymi z Archidiecezji Lubelskiej. Trzydziestu uczestników po swojej rocznej formacji w parafiach wyruszyło w drogę na pustynię razem z Izraelitami - pisze s. Małgorzata Niemiec OSU.
25 sierpnia 2025 roku miałyśmy kolejną okazję spotkać się całą wspólnotą ukraińską. Tym razem Siostry przyjechały do Kijowa, by wraz ze mną dziękować Panu za 25 lat życia zakonnego - pisze s. Olena OSU.
Z nadzieją i entuzjazmem wkraczamy w nowy rok szkolny w naszych urszulańskich szkołach podstawowych, liceach, przedszkolach, internatach i akademikach. Edukacja jest jedną z głównych misji Sióstr Urszulanek w Kościele – to dzieło, które trwa od wieków i obejmuje nie tylko Polskę, ale również wiele miejsc na świecie.
W czasie wakacji kilka naszych sióstr miało niezwykłą możliwość odwiedzić nasz Generalat i wyruszyć w pielgrzymkę do Rzymu – serca Kościoła. Siostry dzielą się z nami swoim doświadczeniem i tym, co poruszyło ich serca podczas tej jubileuszowej drogi.
Już za chwilę rozpoczynamy nowy rok szkolny – czas, który jest czymś więcej niż tylko kolejnymi miesiącami nauki. To przestrzeń spotkań, wyzwań i odkryć, ale także szansa, by na nowo odczytać swoje posłanie. Każdy z nas jest zaproszony, by być apostołem – nie tylko z imienia, ale i z życia. Apostołem w klasie, w domu, wśród przyjaciół, w sieci. Rok szkolny to nie tylko lekcje i oceny, ale codzienna misja: wnosić dobro, pokój, nadzieję tam, gdzie panuje pośpiech i zniechęcenie.
Publikujemy ten przystanek z opóźnieniem, ponieważ – idąc za przykładem naszej duchowej Matki, św. Anieli – siostry również w czasie wakacji zatrzymały się, by odpocząć i nabrać sił fizycznych i duchowych. Spędziły ten czas na swoich „świętych górach”: podczas kilkudniowych rekolekcji w ciszy i milczeniu, gdzie mogły na nowo wsłuchać się w głos Pana i umocnić serca na dalszą drogę.

Niedziela Chrztu Pańskiego zaprasza nas więc, by jeszcze raz wrócić nad własny Jordan. By przypomnieć sobie, że tam, gdzie pozwalamy Bogu zstąpić, otwiera się niebo. A nad każdą historią, która zostaje zanurzona w Chrystusie, wciąż rozbrzmiewa ten sam głos: „Tyś jest mój syn umiłowany, moja córka umiłowana. W tobie mam upodobanie”.

Nie wystarczy bowiem coś zacząć,
jeśli zabraknie wytrwałości.
św. Aniela Merici