VI NIEDZIELA ZWYKŁA B (Mk 1,40-45)

Trędowaty

Trąd był odrażającą chorobą skóry. Trędowaty był wyrzutkami z marginesu społecznego. Ówczesny system traktował ludzi z tą chorobą bardzo źle. Nazywano ich żywymi trupami. Trędowaty nie miał nadziei na uleczenie, ani na zaakceptowanie go jako osobę ludzką. Musiał opuścić swój dom, rodzinę, zostawić wszystko i udać się na miejsca odosobnione. Kontakt z trędowatym był prawnie zabroniony (por. Kpł 13,45-46).

Święty Marek opisuje spotkanie Jezusa z człowiek chorym na trąd.

Wydawało by się, że trędowaty nie przestrzegał Prawa zakazującego zbliżania się do kogokolwiek. Wydawało by się, że Jezus zlekceważył Prawo działając w sposób niezgodny z tradycyjnym zwyczajem czy interpretacją żydowskich uczonych.

Jezus nie lekceważył Prawa, ale nie tolerował powierzchownego, niewłaściwego zrozumienie jego treści. Natomiast ukazywał właściwy sens i głębokie przesłanie zawarte w przepisach oraz nowy, Boży sposób interpretacji słów i wydarzeń zapisanych w Biblii.

Jezus usłyszał bolesne, rozpaczliwe wołanie trędowatego. Natychmiast podszedł do niego pomijając ówczesny zakaz. Syn Boży otaczał chorych, odrzuconych i trędowatych szczególną troską i współczuciem. Uzdrawiał ich swoją boską mocą. Dotyk Jego dobrych, ciepłych rąk jest zawsze delikatny, czuły, leczący.

Gdy Chrystus leczy, ukazuje swoją boską moc nad wszelkim złem.

Uleczenie z trądu porównywano do wskrzeszenia umarłego. Uwolniony z tej choroby człowiek, mógł wrócić do wspólnoty żyjących .

Każdy człowiek potrzebuje uzdrowienia, nie tylko fizycznego, ale również duchowego. Każdy doświadcza samotności, odrzucenia, braku zrozumienia czy współczucia.

Bóg nie zapomina o cierpiącym człowieku. Nie zostawia go samego.

W każdej sytuacji przychodzi z pomocą. Zbawczy dotyk dobrych rąk Jezusa leczy wszelkie choroby i każde zranienie.

S. Boguchwała Kuras OSU

W dzisiejszej Ewangelii, Jezus pokazuje jak należy traktować chorego,
cierpiącego, skrzywdzonego odrzuconego człowieka.
Czy potrafię współczuć i pomagać innym?

więcej rozważań »