logo

2020-07-26 XVII Niedziela Zwykła

17 NIEDZIELA ZWYKŁA A Mt 13, 44-52

     
           
                                                                     

Drogocenny skarb

Przypowieść o skarbie i perle ukazuje ludzi, którzy odkryli cenne rzeczy i pragną je nabyć.

Człowiek pracujący na czyimś polu, przypadkowo znajduje skarb (13,44). Podobnie kupiec szukający pereł, przypadkowo znajduje drogocenna perłę (13,45). Ci ludzie zdobyli się na wielkie ryzyko, sprzedają wszystko, co posiadają i nabywają  najcenniejsze, w ich ocenie, wartości.

Wiemy, że istnieje drogocenna perła i ukryty skarb - królestwo Boże. Jednak niekiedy pojawia się w nas jakaś niemoc czy lęk przed utratą czegoś, co nas wiąże i powstrzymuje, aby nabyć tę największą wartość. Królestwo Boże jest darem, jest skarbem, jest wartością, która kosztuje. Nie ma bowiem szczęścia bez trudu i poświęcenia.

Przypowieść ukazuje jak trzeba szukać i wybierać to, co jest prawdziwe, szlachetne i wartościowe.

Królestwo Boże jest najcenniejszym darem Ojca, który trzeba przyjąć z radością i wdzięcznością.

Dla królestwa Bożego warto oddać wszystko co posiadamy, na przykład: swój czas i swoją pracę, siły, talenty, uzdolnienia, przyjemności i jeszcze inne  wartości. Służąc ludziom, i podejmując właściwe decyzje gromadzimy dla siebie prawdziwe i trwałe skarby w niebie.

Słowo Boże, Eucharystia, bliźni – to nasze prawdziwe skarby tu na ziemi. To są drogowskazy na drodze do Ojca w niebie, gdzie czeka na nas Jezus, nasz drogocenny skarb.

Nie gromadźcie sobie skarbów na ziemi, gdzie mól i rdza niszczą
i gdzie złodzieje włamują się i kradną. Gromadźcie sobie skarby w niebie,
gdzie ani mól, ani rdza nie niszczą i gdzie złodzieje nie włamują się i nie kradną.
Bo gdzie jest twój skarb, tam będzie i serce twoje
Mt 6,19-21

 

s. Boguchwała Kuras OSU

więcej rozważań »

Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego

Zmartwychwstały do każdego przemawia własnym językiem. Właśnie w tym ujawnia się nowy porządek Wielkanocy: nie jest to zwycięstwo hałaśliwe, ale czas, w którym Bóg cierpliwie i na swój sposób wychodzi do człowieka, aby pokazać mu chwalebne znaki swojej męki. Czyni to nawet przez najdrobniejsze szczegóły, także te pozostawione w grobie.

 

Na dziś

Boże jesteś moim Życiem, bo mnie wypełniasz.

św. Maria od Wcielenia