Kościół na całym świecie celebruje największą i najradośniejszą tajemnicę wiary chrześcijańskiej – cud Zmartwychwstania Jezusa. Nie mogło być inaczej w Pachacutec, małej peruwiańskiej wiosce położonej na obrzeżach Limy.
W Wigilię Paschalną tamtejsza wspólnota katolicka powiększyła się o dwudziestu małych chrześcijan. Nowo ochrzczone dzieci należą do parafii, w której katechizują urszulanki, wśród nich s. Barbara Żaba OSU.
Alleluja – Pan Zmartwychwstał i żyje wśród ubogich mieszkańców Pachacutek!
Ewangelia tej niedzieli prowadzi nas w samo sedno tego napięcia między bliskością Boga a ludzką niezdolnością rozpoznania Go bez miłości. Kiedy Jan wypowiada słowa: „Oto Baranek Boży”, nie tworzy nowego obrazu. Sięga po język głęboko zakorzeniony w pamięci Izraela. Jest ofiarą składaną zamiast człowieka, a nie obok niego. To zwierzę, które nie broni się, nie ucieka, nie walczy – i właśnie dlatego może zostać złożone na ołtarzu.
Boże jesteś moim Życiem, bo mnie wypełniasz.
św. Maria od Wcielenia
