Gdy współcześni faraonowie prześcigają się w dokonywaniu cudów, mających przyciągnąć naszą uwagę i zagarnąć w niewolę, Bóg nie przestaje „mówić do nas przez Syna” (por. Hbr 1,1). Czyni to przez znaki, które stawia przed nasze oczy: żłób – krzyż – ołtarz! W nich objawia swoją istotę… Istotę Boga, który w Synu „uniżył samego siebie, ogołocił… stał się posłusznym aż do śmierci krzyżowej…” (por. Flp 2, 5-11), by dokonać największego z cudów – zmartwychwstania!
Niech blask Jego zmartwychwstania przyćmi bożki współczesnego świata i na stałe zwiąże nas z Tym, który ma moc przywrócić nam ŻYCIE i uczynić szczęśliwymi !
Radosnego świętowania Tajemnicy naszego Odkupienia!
Siostry Urszulanki UR
Zanim Jezus zacznie uzdrawiać i nauczać, Ewangelia stawia Go na pustyni: w samotności, bez świadków i spektaklu. To tam rozstrzyga się pytanie ważniejsze niż cuda: jakim Mesjaszem będzie? Ten obraz zaprasza nas, by najpierw spojrzeć na własne serce, zanim zaczniemy zmieniać zewnętrzne praktyki.
Posłuszeństwo
jest w człowieku wielkim światłem,
które sprawia, że każdy czyn staje się dobry
i godny przyjęcia.
św. Aniela Merici
