W dniach od 6 do 8 czerwca w Warszawie odbywało się spotkanie sióstr, które dokładnie 40 lat temu rozpoczęły swoją urszulańską przygodę. Była to dla nich okazja, aby wspólnie ucieszyć się z daru powołania i podziękować Bogu za wszystkie otrzymane w tym czasie łaski. 

Ośmioosobowa grupa urszulanek, która rozpoznała powołanie i rozpoczęła drogę urszulańskim powołaniem w 1985 roku spotkała się w Warszawie w dniach 6-8.06.2025. Wspólna modlitwa i dzielenie się doświadczeniem działania Boga była dla nas kluczowa. W piątek wieczorem, po przyjeździe, z różnych stron Polski, a s. Bogusława z Wenezueli (obecnie przebywa u mamy będącej po operacji oczu), zebrałyśmy się, by opowiedzieć sobie wzajemnie, o tym w co obecnie się angażujemy, jeśli chodzi o pracę i misję.

W sobotę, od rana wybrałyśmy się na pielgrzymkę do Niepokalanowa. Była to pierwsza sobota miesiąca i wigilia Zesłania Ducha Świętego. Po wspólnej Eucharystii miałyśmy tam możliwość Adoracji Najświętszego Sakramentu, w Kaplicy zwanej również „Gwiazdą Niepokalanej”, która jest częścią Światowego Centrum Modlitwy o Pokój.

Po powrocie do domu spotkałyśmy się, by dzielić się doświadczeniem tego, jak Bóg nas prowadził ku Sobie, jak pociągała nas św. Aniela. Spotkaniu towarzyszyła radość, szczerość, zaufanie, wzruszenie. Doświadczałyśmy tego, jak coraz bardziej stajemy się sobie bliskie, jak jesteśmy Jedno w Bogu, choć na co dzień pełnimy różne posługi, w różnych wspólnotach. Była to szczególna Wigilia Zesłania Ducha Świętego, kiedy On przenikał nas sobą w darze wspólnoty urszulańskiej.

W niedzielę Zesłania Ducha Świętego Eucharystię przeżywałyśmy w Sanktuarium św. Andrzeja Boboli. Przed południem spotkałyśmy się z s. Iwoną, naszą przełożoną prowincjalną. Najpierw wypowiedziałyśmy wobec niej naszą wdzięczność za drogocenne dary otrzymane od zakonu, takie jak formację, probację, wspólnotę, zaufanie, udział w misji…Potem też dzieliłyśmy się doświadczanymi momentami, które przynosiły nam uszczęśliwienie oraz naszymi pragnieniami wobec nas samych i naszych wspólnot.

Było to dla nas bardzo ubogacające spotkanie. Dziękujemy za tę wspaniałą łaskę.

s. Emmanuela Klich OSU