W dniach 4 – 5 grudnia 2021 roku, u Urszulanek w Częstochowie odbyły się rekolekcje dla młodzieży – tej młodszej i tej nieco starszej. „RATUJ SWEGO DUCHA” - to PIERWSZE SKUPIENIE z serii spotkań rekolekcyjnych POGOTOWIA DUCHOWEGO.

„Pan leczy złamanych na duchu i przewiązuje ich rany” (Ps 147,3)

W czasie rekolekcji mówiliśmy o złamanym i osłabionym duchu, o różnego rodzaju kryzysach, jakie nas dopadają oraz o przyczynach tego stanu. Jednak przede wszystkim skupialiśmy się na tym, czym jest kryzys, jak z niego wyjść, jak sobie pomóc i kto może pomóc? Okazało się, że kryzys ma swoje negatywne, jak i pozytywne strony. Zmusza nas do tego, aby zatrzymać się i „osądzić” daną sytuację czy stan, w którym się znajdujemy. Jest „zagrożeniem”, ale i „szansą”. Jest momentem przełomowym i zaprasza do zwrotu. W przestrzeni duchowej tym zwrotem będzie zwrócenie się do Boga, czyli NAWRÓCENIE, zmiana myślenia i postępowania.

W krótkim czasie przeżyliśmy wiele… W czasie warsztatów wprowadzających w temat rekolekcji mieliśmy okazję rzeźbić z gliny „pęknięte i złamane dusze”. Następnie, po konferencji „wpuszczaliśmy światło” w nasze „zranione rzeźby”. I tak na przykład serca, które w pierwszym etapie warsztatów były dziurawe, zapełniały się miłością, która leczy i stawia na nogi. Dziurawa misa, z której „ulatywało życie” znalazła się w bezpiecznych dłoniach Boga. Inna, wymowna rzeźba przedstawiała coś  w rodzaju „krzyku istnienia”, została otulona i scalona ciepłym szalem miłości i akceptacji. Ćwiczenie to pomogło nam bardziej wejść w nasz wewnętrzny, duchowy stan i dotknąć niejako swojej osobistej sytuacji. Ćwiczenie pomogło nam przyjąć siebie w swoim kryzysie - jakikolwiek on jest -  i „otulić się” przede wszystkim przez akceptację samego siebie i miłość.

Cennym punktem rekolekcji była konferencja o. Jakuba, paulina, o powtórnym narodzeniu i osobiste rozmowy z ojcem. A były to rzeczywiście „rozmowy nikodemowe”, ponieważ trwały do późna w nocy. Oczywiście Eucharystia i możliwość spowiedzi to również momenty szczególne, uzdrawiające i  scalające naszego ducha.

Ogromną radość dała nam możliwość wspólnego pójścia na Jasną Górę i uczestniczenia w modlitwie apelowej. Radość i wdzięczność była tym większa, że - mimo tłumu pielgrzymów - wpuszczono naszą grupę przed obraz Maryi. Dla większości uczestników rekolekcji było to bardzo poruszające i szczególne doświadczenie bliskości Boga i uśmiechu Maryi, Pani Jasnogórskiej. Za wszystko - chwała Panu! Soli Deo gloria!

s .JK

Poniżej kilka zdań refleksji i świadectwa uczestników. Materiał filmowy pojawi się wkrótce.

***

„Pan naprawdę leczy złamanych na duchu.  W tych rekolekcjach rzeczywiście doświadczyłam obecności i Łaski Pana, Który przychodzi i mówi: „Jestem i chcę cię podnieść z każdego upadku, chcę dawać ci radość i pełnię szczęścia”. Wiem, że wystarczy mi Jego łaski.”

***

„Czas rekolekcji to był czas trudu, ale pozwolił mi zrozumieć, że to, co najpiękniejsze i najbardziej wartościowe rodzi się często w cierpieniu. Z Bogiem da się to przejść!”

***

„Rekolekcje pomogły mi uporządkować swoją duchowość i emocje. Odnowić więź z Bogiem i przez dwa dni skupić się tylko na Nim. Jestem bardzo wdzięczna za ten owocny czas. Dziękuję!”

***

„Dzięki rekolekcjom zrozumiałem jak czytać i modlić się Pismem Świętym. Zacząłem rozumieć czym jest rozmowa z Bogiem. Zintegrowałem się ze świetnymi ludźmi. W pewnym stopniu poznałem też samego siebie. Utwierdziłem się w przekonaniu, że przez życie chcę iść z Bogiem!”