W dniach 2 - 6 stycznia 2025 roku w Kołomyi na Ukrainie odbyło się spotkanie sióstr urszulanek UR. Wydarzenie to zgromadziło wszystkie siostry z trzech domów na Ukrainie i dwie siostry z Polski, wśród których była s. Iwona, przełożona prowincjalna. Do spotkania dołączyła również s. Irena, urszulanka Serca Jezusa Konającego, mieszkająca i pracująca na Ukrainie.

Spotkanie rozpoczęło się 2 stycznia 2025 r. Mszą Świętą, podczas której siostry modliły się o pokój i jedność. Potem było oficjalne powitanie uczestniczek i prowadzącej konferencje, pani Orysi Uski, doktor teologii z Lwowszczyzny. Tematem przewodnim konferencji była "Teologia ciała na podstawie nauczania Jana Pawła II".

Pani Orysia wprowadziła uczestniczki w głębokie rozważania na temat teologii ciała, podkreślając znaczenie i piękno ludzkiego ciała w kontekście duchowym. Jej wykłady były pełne mądrości i inspiracji, a także zachęcały do refleksji nad własnym życiem i powołaniem.

W trakcie spotkania, ojciec Witalij Barabasz, grekokatolik, dzielił się swoimi doświadczeniami duszpasterskimi i uzupełniał w ten sposób treści konferencji. Ojciec Witalij podkreślał, jak ważne jest zrozumienie i akceptacja własnego ciała oraz jak teologia ciała może pomóc w budowaniu głębszych relacji z Bogiem i innymi ludźmi.

Całe spotkanie przebiegało w atmosferze siostrzanej miłości i jedności. Codzienne msze święte, w kaplicy sióstr w Kołomyi odprawiał ksiądz wikary Marian. Siostry miały okazję do wspólnych modlitw, refleksji oraz dzielenia się swoimi doświadczeniami. W przerwach między wykładami, uczestniczki spędzały czas na wspólnych rozmowach, dzieleniu się i spacerach. Siostry z Polski zostały też zaproszone do teatru na spektakl komediowy.

Pomimo trudnej sytuacji związanej z trwającą wojną, spotkanie odbyło się w spokojnej i bezpiecznej atmosferze. Siostry z Polski, po zakończeniu wydarzenia 6 stycznia 2025 r., bezpiecznie wróciły do kraju, niosąc ze sobą wiele cennych doświadczeń i inspiracji.

Spotkanie sióstr urszulanek w Kołomyi było czasem głębokiej refleksji, duchowego wzrostu i wzajemnego wsparcia. Uczestniczki wyraziły swoją wdzięczność za możliwość wspólnego spotkania i modlitwy, a także za wszelkie dobro, które dokonuje się dzięki ich pracy i zaangażowaniu.

s. Tania OSU, s. Jana OSU