We wrześniu nasze jubileuszowe, duchowe pielgrzymowanie prowadzi nas do Cremony – miasta o bogatej tradycji religijnej i kulturalnej, które również znalazło miejsce na mapie wędrówek św. Anieli Merici. Cremona w czasach Anieli była ośrodkiem pełnym życia i zaangażowania wiernych. To właśnie tutaj umacniała się w przekonaniu, że Bóg działa poprzez codzienność, a droga do świętości wiedzie przez zwykłe, nieraz wymagające zadania.
W Cremonie rozważamy cnoty pokory i wytrwałości w codziennych trudach i zadaniach. Św. Aniela nie szukała wielkości ani uznania – jej siła tkwiła w pokorze, zaufaniu i cierpliwym podejmowaniu obowiązków dnia powszedniego. Wiedziała, że wierność w małych rzeczach otwiera serce na większe dary Boga.
Niech ten przystanek w Cremonie będzie dla nas zachętą, abyśmy – jak św. Aniela – uczyli się cierpliwości i wytrwałości w tym, co proste i zwyczajne, a zarazem odkrywali w pokorze prawdziwą wielkość, która rodzi nadzieję i prowadzi ku Bogu.
9. Pielgrzymowanie nadziei ze św. Anielą – przystanek dziewiąty: Cremona
Ewangelia XI niedzieli zwykłej prowadzi nas najpierw do spojrzenia Jezusa. Zanim padnie choć jedno słowo o misji, zanim zostaną powołani apostołowie i wysłani na drogi Izraela, Jezus zatrzymuje wzrok na tłumach. To spojrzenie nie jest powierzchowne. Nie zatrzymuje się na liczbach, na zachowaniach ludzi ani na ich religijnej gorliwości. Sięga głębiej. Dociera do tego miejsca w człowieku, którego często nie widzą inni, a czasem nie dostrzegamy nawet my sami.
Dusza czuje się wezwana
podążać jedynie tą drogą,
którą jej wyznacza Ten,
za którym tak żarliwie tęskni.
św. Maria od Wcielenia
