We wrześniu nasze jubileuszowe, duchowe pielgrzymowanie prowadzi nas do Cremony – miasta o bogatej tradycji religijnej i kulturalnej, które również znalazło miejsce na mapie wędrówek św. Anieli Merici. Cremona w czasach Anieli była ośrodkiem pełnym życia i zaangażowania wiernych. To właśnie tutaj umacniała się w przekonaniu, że Bóg działa poprzez codzienność, a droga do świętości wiedzie przez zwykłe, nieraz wymagające zadania.
W Cremonie rozważamy cnoty pokory i wytrwałości w codziennych trudach i zadaniach. Św. Aniela nie szukała wielkości ani uznania – jej siła tkwiła w pokorze, zaufaniu i cierpliwym podejmowaniu obowiązków dnia powszedniego. Wiedziała, że wierność w małych rzeczach otwiera serce na większe dary Boga.
Niech ten przystanek w Cremonie będzie dla nas zachętą, abyśmy – jak św. Aniela – uczyli się cierpliwości i wytrwałości w tym, co proste i zwyczajne, a zarazem odkrywali w pokorze prawdziwą wielkość, która rodzi nadzieję i prowadzi ku Bogu.
9. Pielgrzymowanie nadziei ze św. Anielą – przystanek dziewiąty: Cremona

Ewangelista Mateusz rozpoczyna Kazanie na Górze sceną, która sama w sobie jest już teologią: Jezus wchodzi na górę, siada i naucza. W Biblii góra jest zawsze miejscem objawienia: to tu Bóg mówi, tu daje Prawo, tu odsłania swoją wolę. A jednak to, co Jezus wypowiada, zaskakuje. Nie są to nakazy ani zakazy, lecz osiem razy powtórzone słowo makárioi - „błogosławieni”, „szczęśliwi”. W języku greckim nie chodzi o chwilowe zadowolenie, ale o stan głębokiego spełnienia, który ma swoje źródło w Bogu, a nie w zmiennych okolicznościach.

W duchowej radości
przejdźmy przez to nasze krótkie życie.
św. Aniela Merici