We wrześniu nasze jubileuszowe, duchowe pielgrzymowanie prowadzi nas do Cremony – miasta o bogatej tradycji religijnej i kulturalnej, które również znalazło miejsce na mapie wędrówek św. Anieli Merici. Cremona w czasach Anieli była ośrodkiem pełnym życia i zaangażowania wiernych. To właśnie tutaj umacniała się w przekonaniu, że Bóg działa poprzez codzienność, a droga do świętości wiedzie przez zwykłe, nieraz wymagające zadania.
W Cremonie rozważamy cnoty pokory i wytrwałości w codziennych trudach i zadaniach. Św. Aniela nie szukała wielkości ani uznania – jej siła tkwiła w pokorze, zaufaniu i cierpliwym podejmowaniu obowiązków dnia powszedniego. Wiedziała, że wierność w małych rzeczach otwiera serce na większe dary Boga.
Niech ten przystanek w Cremonie będzie dla nas zachętą, abyśmy – jak św. Aniela – uczyli się cierpliwości i wytrwałości w tym, co proste i zwyczajne, a zarazem odkrywali w pokorze prawdziwą wielkość, która rodzi nadzieję i prowadzi ku Bogu.
9. Pielgrzymowanie nadziei ze św. Anielą – przystanek dziewiąty: Cremona
Ewangelia o wskrzeszeniu Łazarza pokazuje nam serce Jezusa, które przechodzi przez kolejne etapy spotkania z ludzkim cierpieniem. To ważne zwłaszcza w Wielkim Poście, bo uczymy się patrzeć na Boga nie jak na kogoś, kto działa automatycznie, lecz jak na Tego, który wchodzi w historię człowieka bardzo osobowo i bardzo głęboko. Jezus zna sytuację, zna ból sióstr, zna grób Łazarza, a jednak nie reaguje pośpiesznie; Jego odpowiedź dojrzewa w relacji i w prawdzie o miłości.
Dusza czuje się wezwana
podążać jedynie tą drogą,
którą jej wyznacza Ten,
za którym tak żarliwie tęskni.
św. Maria od Wcielenia
