26 kwietnia przeżywamy liturgiczne wspomnienie Matki Bożej Dobrej Rady. Od 1467 r. kult Matki Bożej Dobrej Rady związany jest z niewielkim freskiem, który znajduje się w kościele Augustianów w Genazzano (środkowe Włochy) - światowym centrum tego kultu.
Na początku XX wieku papież Leon XIII włączył wezwanie „Matko Dobrej Rady” do Litanii Loretańskiej.
W Polsce najwcześniejsze ślady kultu Matki Bożej Dobrej Rady związane są z obrazem lubelskim (XVI wiek) w kościele Ducha Świętego oraz w kościele św. Jacka w Warszawie.
„Matka Boża Dobrej Rady” to tytuł nadany Maryi w celu podkreślenia Jej roli jako pośredniczki i wychowawczyni wypraszającej u Boga łaskę światła w trudnych sytuacjach, zwłaszcza wymagających roztropnych decyzji w życiu duchowym lub działalności apostolskiej.
Modlitwa
Boże, Dawco wszelkich dobrych i doskonałych darów, daj nam wszystkim, którzy się do Maryi uciekamy, abyśmy z Jej macierzyńskiej ręki mogli otrzymać dobrą radę, pomoc i wsparcie w naszej biedzie, wątpliwościach i potrzebach przez Jezusa Chrystusa, Syna Twego. Amen.
S. Boguchwała Kuras OSU
Niedziela Chrztu Pańskiego zaprasza nas więc, by jeszcze raz wrócić nad własny Jordan. By przypomnieć sobie, że tam, gdzie pozwalamy Bogu zstąpić, otwiera się niebo. A nad każdą historią, która zostaje zanurzona w Chrystusie, wciąż rozbrzmiewa ten sam głos: „Tyś jest mój syn umiłowany, moja córka umiłowana. W tobie mam upodobanie”.
Dusza czuje się wezwana
podążać jedynie tą drogą,
którą jej wyznacza Ten,
za którym tak żarliwie tęskni.
św. Maria od Wcielenia
