26 kwietnia przeżywamy liturgiczne wspomnienie Matki Bożej Dobrej Rady. Od 1467 r. kult Matki Bożej Dobrej Rady związany jest z niewielkim freskiem, który znajduje się w kościele Augustianów w Genazzano (środkowe Włochy) - światowym centrum tego kultu.
Na początku XX wieku papież Leon XIII włączył wezwanie „Matko Dobrej Rady” do Litanii Loretańskiej.
W Polsce najwcześniejsze ślady kultu Matki Bożej Dobrej Rady związane są z obrazem lubelskim (XVI wiek) w kościele Ducha Świętego oraz w kościele św. Jacka w Warszawie.
„Matka Boża Dobrej Rady” to tytuł nadany Maryi w celu podkreślenia Jej roli jako pośredniczki i wychowawczyni wypraszającej u Boga łaskę światła w trudnych sytuacjach, zwłaszcza wymagających roztropnych decyzji w życiu duchowym lub działalności apostolskiej.
Modlitwa
Boże, Dawco wszelkich dobrych i doskonałych darów, daj nam wszystkim, którzy się do Maryi uciekamy, abyśmy z Jej macierzyńskiej ręki mogli otrzymać dobrą radę, pomoc i wsparcie w naszej biedzie, wątpliwościach i potrzebach przez Jezusa Chrystusa, Syna Twego. Amen.
S. Boguchwała Kuras OSU
Ewangelia o wskrzeszeniu Łazarza pokazuje nam serce Jezusa, które przechodzi przez kolejne etapy spotkania z ludzkim cierpieniem. To ważne zwłaszcza w Wielkim Poście, bo uczymy się patrzeć na Boga nie jak na kogoś, kto działa automatycznie, lecz jak na Tego, który wchodzi w historię człowieka bardzo osobowo i bardzo głęboko. Jezus zna sytuację, zna ból sióstr, zna grób Łazarza, a jednak nie reaguje pośpiesznie; Jego odpowiedź dojrzewa w relacji i w prawdzie o miłości.
Nie wystarczy bowiem coś zacząć,
jeśli zabraknie wytrwałości.
św. Aniela Merici
