26 kwietnia przeżywamy liturgiczne wspomnienie Matki Bożej Dobrej Rady. Od 1467 r. kult Matki Bożej Dobrej Rady związany jest z niewielkim freskiem, który znajduje się w kościele Augustianów w Genazzano (środkowe Włochy) - światowym centrum tego kultu.
Na początku XX wieku papież Leon XIII włączył wezwanie „Matko Dobrej Rady” do Litanii Loretańskiej.
W Polsce najwcześniejsze ślady kultu Matki Bożej Dobrej Rady związane są z obrazem lubelskim (XVI wiek) w kościele Ducha Świętego oraz w kościele św. Jacka w Warszawie.
„Matka Boża Dobrej Rady” to tytuł nadany Maryi w celu podkreślenia Jej roli jako pośredniczki i wychowawczyni wypraszającej u Boga łaskę światła w trudnych sytuacjach, zwłaszcza wymagających roztropnych decyzji w życiu duchowym lub działalności apostolskiej.
Modlitwa
Boże, Dawco wszelkich dobrych i doskonałych darów, daj nam wszystkim, którzy się do Maryi uciekamy, abyśmy z Jej macierzyńskiej ręki mogli otrzymać dobrą radę, pomoc i wsparcie w naszej biedzie, wątpliwościach i potrzebach przez Jezusa Chrystusa, Syna Twego. Amen.
S. Boguchwała Kuras OSU
Ewangelista Mateusz rozpoczyna Kazanie na Górze sceną, która sama w sobie jest już teologią: Jezus wchodzi na górę, siada i naucza. W Biblii góra jest zawsze miejscem objawienia: to tu Bóg mówi, tu daje Prawo, tu odsłania swoją wolę. A jednak to, co Jezus wypowiada, zaskakuje. Nie są to nakazy ani zakazy, lecz osiem razy powtórzone słowo makárioi - „błogosławieni”, „szczęśliwi”. W języku greckim nie chodzi o chwilowe zadowolenie, ale o stan głębokiego spełnienia, który ma swoje źródło w Bogu, a nie w zmiennych okolicznościach.
Trzeba słuchać rad i natchnień,
które Duch Święty nieustannie wzbudza
w sercach naszych.
św. Aniela Merici
