Choć liturgiczny okres Bożego Narodzenia oficjalnie kończy się Niedzielą Chrztu Pańskiego, w Kościele przedłużamy radość z tajemnicy narodzin Jezusa. To właśnie ta radość rozbrzmiewa jeszcze długo również w naszych sercach i znajduje swoje szczególne miejsce w życiu szkół urszulańskich.
Początek stycznia to w naszych szkołach czas wyjątkowy – czas wspólnego kolędowania całej społeczności szkolnej. Każda szkoła pielęgnuje własne tradycje i zwyczaje, wyznaczając szczególny dzień spotkania, najczęściej w sobotę lub niedzielę. Choć formy świętowania bywają różne, jedno pozostaje niezmienne: rodzinny, ciepły i radosny klimat tych spotkań.
Na kolędowanie zapraszana jest cała społeczność szkolna – uczniowie, nauczyciele, rodzice oraz przyjaciele szkoły. Uczniowie z zaangażowaniem i radością prezentują swoje talenty, przygotowując przedstawienia jasełkowe lub części artystyczne, które wprowadzają wszystkich w bożonarodzeniowy nastrój. Jest to także czas wspólnego składania życzeń, spotkania serc i budowania relacji, a nade wszystko – czas wspólnego śpiewu kolęd i pastorałek, które jednoczą pokolenia.
Kolędowanie w szkołach urszulańskich to chwile pełne światła, wdzięczności i nadziei. To piękny i radosny czas, który pozwala jeszcze głębiej przeżyć tajemnicę Wcielenia oraz umacnia poczucie wspólnoty, tak bliskie duchowi urszulańskiemu. Spotkania kolędowe są bowiem szczególnym momentem budowania i umacniania całej społeczności szkolnej. W tych pełnych radości momentach w naturalny sposób wypełnia się prośba i słowa naszej Założycielki, św. Anieli Merici: „Niech was wiąże węzeł miłości” oraz „Radujcie się wspólnie”. Wspólny śpiew, a wcześniej różnego rodzaju próby, obecność i dzielenie się radością sprawiają, że te słowa stają się żywe i realne w codzienności naszych szkół.
Pod artykułem znajdują się zdjęcia ze szkół urszulańskich: Poznań, Wrocław, Kraków, Lublin i Rybnik oraz link do wysłuchania Kolędy wdzięcznych serc.

Bóg zaprasza nas do relacji, do miłości, do życia, które nie kończy się na tym, co potrafimy sami zdobyć i zabezpieczyć. Zaprasza nas do uczty, przy której jest miejsce dla Niego i dla drugiego. Być może dziś Bóg zaprasza cię do szczerego przyjrzenia się własnym pragnieniom. Może pyta, czy wśród wszystkich twoich planów zostawiłeś Mu choć trochę przestrzeni, czy też zaprosiłeś Go jedynie do pobłogosławienia tego, co już postanowiłeś.

Szukajcie najpierw Królestwa Bożego.
św. Aniela Merici