logo
Aktualności

Kapituła Prowincjalna

Wieczorem 4 stycznia 2019 r. zakończyła się Kapituła Prowincjalna. Uroczystymi Nieszporami Siostry zebrane w Bardzie dziękowały Bogu za łaski, których im w tym czasie nie szczędził.

„Kapituła Prowincjalna 2018/19, jako wydarzenie, powoli przechodzi do historii - mówiła s. Benigna Kania, przełożona prowincjalna w podsumowaniu. - Ale jej treść tak naprawdę jest nasieniem, które będzie wrzucone w glebę naszych wspólnot i będzie rodzić nowe życie, przynosić plon i owoce. I pewnie - jak Jezus powiedział - ten plon będzie czasem 100-krotny, czasem 60-krotny, czasem jeszcze inny...

Była to Kapituła nadziei, prawdy i otwartości, Kapituła wspólnotowego rozeznawania i dzielenia się na głębokim poziomie. Było to wydarzenie wiary - w naszym urszulańskim świecie. Doświadczyłyśmy, że umiemy być razem i że wspólnie szukamy Boga. (...)

Nazwałyśmy po imieniu miejsca, gdzie doświadczamy życia i te, które to życie nam odbierają. Rozbudziłyśmy w sobie wielkie pragnienia otwarcia na nowość i przyjęcia życiodajnych zmian nawet wtedy, gdy nieznane budzi lęk i opór. (...)

Odpowiedziałyśmy sobie na pytanie, jak odczytujemy naszą misję dziś: do jakich zadań Bóg nas wzywa. I stwierdziłyśmy jako Kapituła, że priorytetem apostolskim Prowincji jest - i chcemy żeby tak pozostało - edukacja i wychowanie w szkołach urszulańskich. Z uznaniem i szacunkiem myślimy o pracy sióstr, które z poświęceniem w nich pracują. Będziemy szukać sposobów, żeby je wspomóc w tym trudzie. Zdajemy sobie sprawę z duchowej walki, jaka toczy się o dusze i umysły dzieci i młodzieży, z wyzwań, jakie niejednokrotnie niesie współpraca z rodzicami. Uświadomiłyśmy sobie, że praca w szkole pozwala nam zetknąć się z różnymi rodzajami ubóstwa – niekoniecznie materialnego. Ośmielam się użyć sformułowania papieża Franciszka o peryferiach: praca w szkole urszulańskiej niejednokrotnie wyprowadza nas na współczesne „peryferie”, na które papież zaprasza osoby konsekrowane”.

Uroczystymi Nieszporami Siostry zebrane na Kapitule dziękowały Bogu za łaski, których im w tym czasie nie szczędził. Szczególnie radośnie zabrzmiał tego wieczoru Magnificat. Siostry, razem z Maryją, uwielbiały Boga za „wielkie rzeczy, które On czyni” w naszym życiu osobistym i w życiu wspólnoty urszulańskiej. Kantyk maryjny znalazł swoje przedłużenie w słowach uwielbienia wypowiadanych przez siostry spontanicznie.



Kapituła Prowincjalna

V Niedziela Wielkanocna

Z Jezusem jesteśmy złączeni przez wiarę, modlitwę oraz przez wypełnianie Jego słowa. Zjednoczenie z NIM wymaga, podobnie jak krzew winny , oczyszczenia i przycinania dla lepszego owocowania. Proces ten dokonuje się przez Słowo Jezusa, które również umacnia w wypełnieniu woli Boga. Oczyszczanie i przycinanie jest procesem bolesnym, ale nie jest czynnością niszczycielską, ponieważ dokonuje tego delikatna ręka kochającego Boga.

 

 

Na dziś

Dusza czuje się wezwana
podążać jedynie tą drogą,
którą jej wyznacza Ten,
za którym tak żarliwie tęskni.

św. Maria od Wcielenia