W Testamencie prosiła usilnie, by prowadzić innych ręką delikatną, a nie władczą. Sama uczyła się tej postawy, wpatrując się w Jezusa cichego i pokornego serca. Wiedziała, że prawdziwa życzliwość nie rodzi się z pobłażliwości ani z potrzeby bycia miłym za wszelką cenę, lecz z naśladowania Chrystusa, który nikogo nie przymusza, ale zaprasza. Jej uważność pozwalała jej rozpoznać granicę między troską a naciskiem, między pomocą a dominacją.

Aniela była przekonana, że Bóg rządzi światem „ze słodyczą”. To zdanie nie oznacza słabości Boga, lecz Jego cierpliwą miłość, która szanuje wolność człowieka. Dlatego także ona zachęcała, by wszystko czynić z możliwą słodyczą - bez przymusu i bez nacisku, bez potrzeby wygrywania za wszelką cenę. Życzliwość była dla niej sposobem bycia, który pozwala drugiemu oddychać, wzrastać i dojrzewać we własnym tempie. Życzyć dobra oznaczało dla niej ufać, że Bóg działa w sercu każdego człowieka - często ciszej i wolniej, niż byśmy chcieli. Dlatego nie próbowała nikogo zmuszać do dobra, ale zapraszała, wskazywała i towarzyszyła. Wiedziała, że tylko dobro przyjęte w wolności staje się naprawdę owocne.

W życzliwości św. Anieli jej uważność osiąga swój pełny kształt - staje się miłością czujną, łagodną i mądrą, zdolną pragnąć dobra drugiego nawet wtedy, gdy droga do niego jest długa.

Mindfulness Anieli to bezgraniczna życzliwość, która rodzi się z zauważenia drugiego i decyzji, by zawsze odpowiadać dobrem.

Pytanie:
Wobec kogo moje reakcje najczęściej nie są dobre i dlaczego właśnie tam Bóg zaprasza mnie do zmiany?