„Co u nas w Senegalu?  Dzień po dniu służba chorym…  Ale najpierw…”  – dzieli się s. Ksawera Michalska – „trwanie, trwanie, trwanie przed PANEM. Wraz z  upływem lat, człowiek  coraz bardziej to rozumie i tego potrzebuje!”.

Wśród zdjęć poniżej jest zdjęcie zrobione dziś rano w sali, gdzie dożywiamy dzieci. Tę salę - już to kiedyś pisałam, ale nie przestanę tego powtarzać - zbudował św. Józef, a dobre serca znalazł w Polsce. Było to w 2007 roku. W 2019 udało się nam ją powiększyć, bo niestety niedożywionych dzieci jest coraz więcej. W  ostatnim roku dokarmiłyśmy około 5 000 dzieci. Dożywianie dziecka, zanim ono „dojdzie do siebie”, trwa przez kilka miesięcy.

Gdy piszę te słowa, słyszę krzyki i płacz dzieci, czekających z mamami w kolejce do przychodni. Ale gdy odzyskują one siły i wracają do zdrowia jest wiele radości.

Z drugiej strony naszego domu też słychać głosy, bo znajduje się tam szkoła księży pijarów (gimnazjum i liceum), gdzie właśnie trwa przerwa. A do tego jeszcze śpiewy muzułmanów, dobiegające z pobliskiego meczetu …. Słowem … jest wesoło i  przysłowiowa „głowa puchnie”. Na szczęście temperatura nieco zelżała, bo kilka dni temu było + 43, a nawet + 45 w cieniu! Ale nie ma co zanadto rozmyślać nad swoją dolą, tylko działać na chwałę Bożą. I dla życia dusz. Amen!

S. Ksawera Michalska OSU

Na zdjęciach m.in.:

• nasze dzieci,
• s. Christine Faye, pierwsza urszulanka Senegalka z s. Ksawerą,
• s. Juli Germine – pierwsza urszulanka Senegalka, która jest pielęgniarką,
• s. Ksawera z pracownikami i odwiedzającym ich ambasadorem RP,
• nowożeńcy  Margo i Emmanuel, tańczący w kościele (tato Margo pracuje w naszej przychodni w Thiaroye).