Wielki Post to czas szczególny – trochę jak duchowa siłownia, trochę jak porządki w sercu, a trochę jak dłuższa rozmowa z Kimś, kto zawsze ma dla nas czas. W minionym Wielkim Poście, w sumie jak co roku, w naszych dziełach apostolskich przeżywaliśmy go bardzo intensywnie. Gdy podliczyłyśmy wszystkie dni rekolekcyjne, wyszło ich 65, jak nie więcej?! To nie tylko liczba – to konkretne dni słuchania, stawiania pytań, a także ciszy, budowania więzi i licznych spotkań, które – mamy nadzieję – zostawiły ślad w sercach.

Rekolekcje objęły wszystkich: od najmłodszych przedszkolaków, przez uczniów klas 1–3, 4–8 szkoły podstawowej, aż po młodzież licealną i maturzystów. Oczywiście swoje dni skupienia mieli też nauczyciele i pracownicy urszulańskich placówek edukacyjnych. Każda z tych grup to inny świat – inne pytania, inna wrażliwość, inne sposoby przeżywania wiary. A jednak wszędzie chodziło o to samo: o pogłębienie więzi i przyjaźni z Bogiem.

Większość rekolekcji odbywała się w naszych szkołach – sale lekcyjne zamieniały się w przestrzenie warsztatów, rozmów i spotkań, a szkolne kaplice stawały się prawdziwym sercem tych dni: miejscem adoracji, spowiedzi, śpiewu, wspólnej modlitwy, celebrowania liturgii i osobistego spotkania z Bogiem.

Szczególnym momentem były rekolekcje dla klas ósmych i maturzystów, które tradycyjnie już odbywają się w formie wyjazdowej. W tym roku uczniowie dotarli m.in. do Kokotka, Skrzatusza i Szczyrku – miejsc, które sprzyjają temu, by na chwilę się zatrzymać i spojrzeć dalej niż tylko do najbliższego sprawdzianu czy egzaminu.

Nie zabrakło także rekolekcji prowadzonych dla grupy szkolnej w parafii w pobliżu Rybnika oraz weekendowego skupienia dla młodych kobiet w Częstochowie. To ostatnie było przestrzenią szczególnego zatrzymania – z dala od codziennego biegu, bliżej siebie i Boga. Był czas na rozmowę, medytację biblijną, adorację, ciszę… czyli wyjątkowa okazja do budowania i pogłębienia więzi z Bogiem.

W tym wielkopostnym czasie towarzyszyłyśmy także młodzieży z parafii Jezuitów w Warszawie, przygotowującej się do Sakramentu Bierzmowania. Młodzi przeżywali swój duchowy weekend w Ostrówku, w domu rekolekcyjnym związanym ze św. Faustyną.

Nie byłoby tych pięknych i wartościowych wydarzeń gdyby nie obecność i zaangażowanie sióstr i nauczycieli. Siostry, czasem na pierwszej linii – prowadziły konferencje, modlitwy, śpiew i aranżowały spotkania. Czasem też trzeba było być na drugim planie – organizując wydarzenia, towarzysząc i słuchając, czyli podejmować apostolstwo obecności.

Wierzymy, że wysiłki rekolekcyjne nie kończą się wraz z ostatnim dniem spotkań, ale że będą owocować dalej, w codzienności naszych uczniów, w ich wyborach, relacjach i marzeniach. A jeśli w tym czasie choć jedno serce doświadczyło miłości Boga i zbliżyło się do Niego – to już jest wielka radość! Soli Deo gloria!

s. Jana OSU