Wspólnota
Życie we wspólnocie należy do istoty
naszego powołania urszulańskiego.
Żyjemy w siostrzanych wspólnotach.
Współudział każdej z nas w modlitwie,
w pracy apostolskiej i życiu codziennym
- w duchu szacunku i wolności,
tak charakterystycznym dla świetej Anieli -
wyraża i umacnia
naszą wspólnotę w wierze.
Jednocząca nas miłość ma swe źródło
w jedności Ojca, Syna i Ducha Świętego,
obecnych w naszych sercach.
Nasza wspólnota zakonna jest powołana
do włączenia się w tę jedność miłości:
«Aby wszyscy stanowili jedno,
jak Ty Ojcze we Mnie, a Ja w Tobie,
aby i oni stanowili w Nas jedno».
Nasze Konstytucje 1,4,74
Ewangelia o wskrzeszeniu Łazarza pokazuje nam serce Jezusa, które przechodzi przez kolejne etapy spotkania z ludzkim cierpieniem. To ważne zwłaszcza w Wielkim Poście, bo uczymy się patrzeć na Boga nie jak na kogoś, kto działa automatycznie, lecz jak na Tego, który wchodzi w historię człowieka bardzo osobowo i bardzo głęboko. Jezus zna sytuację, zna ból sióstr, zna grób Łazarza, a jednak nie reaguje pośpiesznie; Jego odpowiedź dojrzewa w relacji i w prawdzie o miłości.
Patrz na Syna Bożego
jakby dla ciebie samej przyszedł na świat.
Jest twój, jest twoim wszystkim,
jest twoją jedyną Miłością.
św. Maria od Wcielenia
