Katechizacja i praca przy parafii

Katechizacja w szkole średniej, podstawowej
i przedszkolu

Z historii klasztoru

Od 1914 niewielki dom w Polanicy (Altheide Bad) był własnością i miejscem wypoczynku niemieckich urszulanek z klasztoru w Raciborzu. W 1928 r. zbudowały one drugi, obszerniejszy dom i otworzyły szkołę gospodarczą z pensjonatem.

W 1940 r. budynki zajęło Gestapo, a siostry wróciły do Raciborza. Kiedy w 1945 r. mogły ponownie zamieszkać w Polanicy, zwróciły się do polskich urszulanek, aby przejęły klasztor. Niemieckie siostry musiały wyjechać z Polski w marcu 1946 r.

W trudnych powojennych warunkach urszulanki polskie zdołały w 1946 r. otworzyć sierociniec m.in. dla dzieci repatriowanych z Niemiec. Przez pewien czas otrzymywały nawet niewielką dotację państwową na ich utrzymanie. W maju 1952 r. sierociniec został upaństwowiony, a część domu zabrana. Kilku siostrom pozwolono jednak pracować w państwowym Domu Dziecka. Ale stale grożono im eksmisją, w domu było bowiem bardzo ciasno. Z pomocą przyszła kuria biskupia z Wrocławia. Zadecydowano, że dom miał odtąd służyć księżom na wypoczynek. Siostry mogły więc pozostać.

W 1956 r. urszulanki wycofały się z Polanicy wydzierżawiając klasztor siostrom karmelitankom od Dzieciątka Jezus. Po 11 latach, w 1968 r. wróciły do Polanicy. Dom z pomocą całej prowincji na nowo wyposażono, z czasem podjęto poważniejsze remonty, przede wszystkim kaplicy (1974). Otoczony parkiem, służy jako miejsce wypoczynku wakacyjnego. Siostry od dawna zaangażowane są także w katechizację, którą prowadziły najpierw przy parafii, a potem w szkole podstawowej oraz Regionalnej Szkole Turystycznej.

Oprac. Urszula Borkowska OSU (2005 r.)

IV Niedziela Zwykła

Ewangelista Mateusz rozpoczyna Kazanie na Górze sceną, która sama w sobie jest już teologią: Jezus wchodzi na górę, siada i naucza. W Biblii góra jest zawsze miejscem objawienia: to tu Bóg mówi, tu daje Prawo, tu odsłania swoją wolę. A jednak to, co Jezus wypowiada, zaskakuje. Nie są to nakazy ani zakazy, lecz osiem razy powtórzone słowo makárioi - „błogosławieni”, „szczęśliwi”. W języku greckim nie chodzi o chwilowe zadowolenie, ale o stan głębokiego spełnienia, który ma swoje źródło w Bogu, a nie w zmiennych okolicznościach.

Więcej »

Na dziś