logo

Poezja - Jesienne

Tęsknota

Ziemia mi tak daleka -Tęsknota
niebo mi takie bliskie...
„Tam” mnie wszystko pociąga,
„tutaj” mnie nuży wszystko...

Więc się w zadumie cichej
chylę nad Życia ruczajem:
- Wiesz, dobry Panie Boże,
już się „tu nie nadaję”...

Boś Ty mnie wyposażył
w duszę taką bogatą,
że miedzią mi brzęczącą
skarby tego świata...

Bo Tyś mi duszę moją
tak w Wieczność rozprzestrzenił,
że pyłkiem - w tych wymiarach
jest dla mnie kula ziemi...

 
Tęsknota

Boś duszę mi zaprawił
dziwnym, niebieskim głodem,
że mi gorycze życia
słodsze - niż jego miody.

Boś duszę mi rozżarzył
tak palącym pragnieniem,
że ulgi nie przyniosą,
najczystsze ziemskie strumienie...

Więc chociaż w cudach świata
Twoje widzę odbicie,
Boże, Boże - Ty widzisz,
czym dla mnie „tutaj” - życie...

I choć widzę Ciebie w każdym
bliźnim - bracie - człowieku,
kiedyż Cię ujrzę bez zasłon,
Ty, któryś jest od wieków?

I chociaż umiem w Twej myśli
najgłębszy sens życia czytać -
Ty wiesz - jaka me serce
tęsknota Nieba chwyta...

A więc... z prostotą dziecka
dzisiaj przed Tobą staję:
- Pozwól mi czasem przypomnieć,
że się „tu” nie nadaję!...

M. Paula Kępińska OSU

 

 

XXV Niedziela Zwykła

Niegodziwą mamoną są nie tylko dobra materialne, lecz również takie pseudo wartości doczesne jak np.: egoizm, wywyższanie się, zatwardziałość serca czy zarozumiałość, pycha i chciwość. Są ludzie, którzy całą swoją energię wykorzystują dla gromadzenia przemijających wartości a zaniedbują troskę o dobra, które  trwają wiecznie.

 

 

Na dziś

W duchowej radości
przejdźmy przez to nasze krótkie życie.

św. Aniela Merici