W dzisiejszej Ewangelii Jezus mówi o znakach czasów ostatecznych i wzywa nas do czuwania (Mk 13, 24-32). Przypowieść o drzewie figowym zachęca do duchowej czujności i gotowości na Jego przyjście, które nastąpi w nieznanym dniu i godzinie.

Ojcowie Kościoła i Ojcowie Pustyni, w swoim rozważaniu nad tym fragmentem, przypominają, że czuwanie to coś więcej niż obserwowanie świata – to postawa serca gotowego na spotkanie z Bogiem.

Abba Pojmen zachęca nas: „Nie lękaj się czasu ostatecznego, lecz bądź czujny każdego dnia. Dusza, która czuwa, przyjmuje Pana jak wschód słońca po ciemnej nocy”.

Z kolei Abba Makary porównuje nasze serce do drzewa figowego: „Patrz na własne serce jak na drzewo figowe. Jeśli widzisz owoce pokuty, wiedz, że Pan jest blisko. Lecz jeśli widzisz tylko liście pozorów, proś Boga, aby użyźnił twoją duszę deszczem Jego łaski”.

Te słowa przypominają nam, że znakiem autentycznej gotowości na spotkanie z Bogiem są owoce duchowego wzrostu: pokora, wiara i miłość.

Pytania do refleksji:

1. Jakie „owoce” rodzi obecnie moje serce? Czy jestem gotowy, by stanąć przed Bogiem?

2. Czy moja codzienność odzwierciedla postawę czuwania, o której mówi Jezus?

3. W jaki sposób mogę lepiej przygotować się na spotkanie z Panem w moim życiu?

Niech dzisiejsze słowa Jezusa i mądrość Ojców Kościoła staną się dla nas inspiracją do życia w duchowej gotowości.