2023-12-17 III Niedziela Adwentu
III NIEDZIELA ADWENTU J 1, 6-8.19-28; Iz 61, 1-2a; 1Tes 5,16n

Drogi kręte niech się staną prostymi,
a wyboiste drogami gładkimi.
Blisko was jest Ten, którego wy nie znacie (J 1,26), powiedział kiedyś Jan Chrzciciel do tych, którzy nie zauważyli Jezusa obecnego wśród nich.
Słowa Jana są aktualne równie dzisiaj gdy zagubieni i zagonieni ludzie nie dostrzegają Jezusa, który jest bardzo blisko. Mijają Go obojętnie, śpieszą się do różnych spraw i własnych „ważnych” interesów.
Nasuwają się więc pewne pytania, zwłaszcza w okresie adwentu: Czy Chrystus jest obecny w moim zwykłym, codziennym życiu?
Jaka „droga ”dla Zbawiciela prowadzi do mojego serca?
Chrystus przychodzi do nas w różny sposób: przychodzi w osobach potrzebujących pomocy, jest obecny w naszej pracy i wypoczynku, spotykamy Go w licznych sytuacjach życiowych. Jest obecny gdy się radujemy, jest przy nas w szczególny sposób gdy cierpimy i gdy umieramy. Jezus jest w każdym miejscu i w każdej sytuacji, spotykamy Go wszędzie gdziekolwiek przebywamy i gdzie teraz jesteśmy.
Jezus pokazuje nam jak trzeba troszczyć się o bliźniego, jak można zauważyć potrzebującego. Ewangeliczne świadectwo to poświęcenie uwagi i czasu każdemu potrzebującemu wsparcia, pomocy, dobrego słowa i życzliwego. Serca. To miłość okazywana ubogim i cierpiącym (św. Jan Paweł II).
Trzecia niedziela Adwentu, zwana Gaudete - jest dniem radości. Teksty liturgiczne zachęcają do praktykowania tej pięknej cnoty.
Radujmy się z Janem Chrzcicielem, który osobiście spotkał Światłość świata – Jezusa, Syna Bożego i daje o Nim świadectwo. Cieszmy się z Maryją, która wielbi Pana za wspaniałe Jego dzieła, a serce Jej raduje się w Bogu – Zbawicielu (Łk 1,47). Weselmy się z Prorokiem, który napełniony Duchem Bożym, głosi Boże miłosierdzie, łaskawość, dobroć i troskę Pana względem każdego stworzenia. (por. Iz 61,1n).
s. Boguchwała Kuras OSU
-------------------------------------------------
Radujcie się zawsze, nieustannie się módlcie,
w każdej sytuacji dziękujcie.
1 Tes 5,16

Ewangelista Mateusz rozpoczyna Kazanie na Górze sceną, która sama w sobie jest już teologią: Jezus wchodzi na górę, siada i naucza. W Biblii góra jest zawsze miejscem objawienia: to tu Bóg mówi, tu daje Prawo, tu odsłania swoją wolę. A jednak to, co Jezus wypowiada, zaskakuje. Nie są to nakazy ani zakazy, lecz osiem razy powtórzone słowo makárioi - „błogosławieni”, „szczęśliwi”. W języku greckim nie chodzi o chwilowe zadowolenie, ale o stan głębokiego spełnienia, który ma swoje źródło w Bogu, a nie w zmiennych okolicznościach.

Tym więcej jest trudu i niebezpieczeństw,
im większej wartości jest przedsięwzięcie.
św. Aniela Merici