XXVI NIEDZIELA ZWYKŁA A Mt 21,28-32

Przypowieść o dwóch synach

Słowa nie zawsze są szczere i dobre. Niespełnione obietnice pozostają puste i bez znaczenia.

Fragment dzisiejszej Ewangelii dotyczy zachowania i reakcji dwóch synów na prośbę ojca. 

Pierwszy syn z tej przypowieści robi wrażenie człowieka szczerego, posłusznego, kulturalnego i szanującego swojego ojca. Okazuje się jednak, że takim nie jest. Drugi syn - pozornie niegrzeczny i nietaktowny - opamiętał się i wykonał polecenie ojca. Byłoby jeszcze lepiej, gdyby z szacunkiem i bez zwłoki odpowiedział na prośbę ojca.

Jezus skierował tę przypowieść przede wszystkim do tych, którzy uważali siebie za lepszych, posłusznych czcicieli Boga, chociaż często nie postępowali zgodnie z Jego nakazami.

Natomiast pogardzani i odrzucani celnicy i grzesznicy, okazali się prawdziwymi czcicielami Boga. Oni otwierali się na Słowo Boże, nawracali się i zmieniali swój dawny styl życia.

Jezus uczy, że prośby i obietnice trzeba spełniać. Piękne słowa to za mało jeśli nie mają pokrycia w konkretnym, pięknym działaniu.

Takie są chrześcijańskie zasady postępowania.

Przypowieść o dwóch synach pobudza nas do refleksji nad naszą relacją z Bogiem przez miłość wierność i posłuszeństwo.

Gdy mówimy tak, powinniśmy wypełniać powierzone nam obowiązki. Gdy powiemy nie, wówczas zawsze możemy zmienić poprzednią decyzję i powiedzieć tak.

Czyny, a nie słowa, świadczą o naszym posłuszeństwie i miłości; one również pokazują, kim prawdziwie jesteśmy.

s. Boguchwała Kuras OSU

  -------------------------------------------------

Jaka jest moja spontaniczna odpowiedź na prośby innych?
Czy można na mnie liczyć w trudnych sytuacjach?

więcej rozważań »