2023-05-28 Zesłanie Ducha Świętego
ZESŁANIE DUCHA ŚWIĘTEGO A Dz 2,1-11; J 20,19-23

Wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym
Duch Święty napełnił zgromadzonych w Wieczerniku uczniów, gdzie z Maryją, Matką Jezusa trwali na modlitwie. Dwa symbole, wiatr i ogień, w Piśmie św. wskazują na obecność Boga i działanie Ducha Świętego.
Niewidzialny i nieuchwytny wiatr, swoim działaniem obala przeszkody i łamie opory. Jest rzeczywistością dynamiczną. Nie można mu narzucać kierunku lub decydować o jego sile.
Ogień, mimo różnych negatywnych atrybutów, jest potrzebny i pożyteczny. Oświetla, ogrzewa, oczyszcza, pali co jest stare i niepotrzebne.
Duch Święty oświeca ludzki rozum, oczyszcza i rozpala serce, czyni wszystko nowym stworzeniem.
Zesłanie Ducha Świętego nie jest jedynym wydarzeniem w Historii Zbawienia. lecz powtarza się nadal. Duch Święty przychodzi do nas, pozostaje z nami. Obdarza swoje owoce: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie (por. Gal 5,22).
Podobnie jak kiedyś Apostołowie, my także nie możemy opuścić naszego „wieczernika” bez pomocy Ducha Świętego, który uwalnia nas od lęku i pomaga wyjść na „ulice”, aby głosić przesłanie Boga dla dzisiejszego świata, zwłaszcza: sprawiedliwość, miłość, współczucie, przebaczenie, troskę o ubogich i potrzebujących pomocy, oraz zgodę wśród nas – ludzi. Te szczególne predyspozycje pochodzą od Ducha Świętego, uzdalniającego nas do świadczenie o Jezusie Chrystusie, który cierpiał, umierał i powstał z martwych dla nas, aby przemienić nasze serca i umysły( por. Mark Francis CSV).
Niech Pocieszyciel – Duch Prawdy będzie z nami poprzez swoje dary. Niech będzie z nami Jego mądrość i rozum, wiedza i rada, męstwo, pobożność i bojaźń Boża, abyśmy umieli zawsze rozróżniać to, co od Boga pochodzi, i abyśmy umieli odróżniać to, co pochodzi od „ducha świata” lub wręcz od „księcia tego świata” (św. Jan Paweł II).
Chrystus nieustannie zsyła na Kościół ożywiającego Ducha,
który kieruje jego losami i przeznaczeniem.
Duch Święty jest najlepszym Stróżem i Pasterzem,
który bezpiecznie prowadzi nas do ostatecznego celu.
s. Boguchwała Kuras OSU
-------------------------------------------------

Zanim Jezus zacznie uzdrawiać i nauczać, Ewangelia stawia Go na pustyni: w samotności, bez świadków i spektaklu. To tam rozstrzyga się pytanie ważniejsze niż cuda: jakim Mesjaszem będzie? Ten obraz zaprasza nas, by najpierw spojrzeć na własne serce, zanim zaczniemy zmieniać zewnętrzne praktyki.

Dusza czuje się wezwana
podążać jedynie tą drogą,
którą jej wyznacza Ten,
za którym tak żarliwie tęskni.
św. Maria od Wcielenia