2023-01-29 IV Niedziela Zwykła
IV NIEDZIELA ZWYKŁA A Mt 5,1-12

Cieszcie się i radujcie,
ponieważ wasza zapłata wielka jest w niebie.
Mt 5,12
Jezus widząc tłumy, wszedł na górę i nauczał. Mówił o ludziach, których nazwał błogosławionymi czyli szczęśliwymi.
Ubodzy w duchu są błogosławieni, ponieważ znają swoją ludzką biedę, grzechy, ograniczenia czy różnego rodzaju słabości i braki. Oni całą swą ufność pokładają w Bogu i liczą na Jego opatrzność i miłosierdzie.
Bogaci mogą się stać również ubogimi w duchu, gdy nie przywiązują się do swoich dóbr, ale pomagają o innym i dzielą się z potrzebującymi.
Błogosławieni to ci, którzy cierpią i smucą się z powodu zła w świecie, nienawiści i przemocy. To ludzie, którzy cierpią z powodu własnych grzechów i nieprawości oraz ci, którzy współcierpią z innymi .
Ludzie cisi są błogosławieni, ponieważ bez rozgłosu czynią wiele dobra, służą ludziom i społeczeństwu.
Jezus błogosławi tych, którzy starają się o sprawiedliwość i prawdę nie tylko dla siebie, ale również dla innych.
Błogosławieni są miłosierni, oraz ludzie z czystym, szczerym, otwartym sercem, bez fałszu, udawania czy obłudy.
Błogosławieni to ludzie, którzy starają się o pokój najpierw w swoim sercu, którzy troszczą się o pokój w swoim środowisku, w rodzinie, wśród przyjaciół i znajomych, to ludzie, którzy likwidują spory i nieporozumienia.
Błogosławieństwo Chrystusa spoczywa na prześladowanych za przekonania religijne, za życie zgodne z Ewangelią, za dobre czyny czy za prawdę. To ci, którzy nie szukają zemsty.
Błogosławionym jest nawrócony grzesznik gdy odwraca się od zła i naprawia wyrządzone krzywdy.
Dla błogosławionych Bóg przygotował wielką zapłatę w przyszłym życiu. Do nich należy królestwo Boże i wieczne szczęście w domu Ojca.
s. Boguchwała Kuras OSU
-------------------------------------------------
Jezus uczy nas dostrzegać wokół siebie ludzi dobrych,
którzy pamiętają, pomagają, współczują, pocieszają, troszczą się i opiekują.
Dobro przychodzi do nas różnymi drogami.

Ewangelista Mateusz rozpoczyna Kazanie na Górze sceną, która sama w sobie jest już teologią: Jezus wchodzi na górę, siada i naucza. W Biblii góra jest zawsze miejscem objawienia: to tu Bóg mówi, tu daje Prawo, tu odsłania swoją wolę. A jednak to, co Jezus wypowiada, zaskakuje. Nie są to nakazy ani zakazy, lecz osiem razy powtórzone słowo makárioi - „błogosławieni”, „szczęśliwi”. W języku greckim nie chodzi o chwilowe zadowolenie, ale o stan głębokiego spełnienia, który ma swoje źródło w Bogu, a nie w zmiennych okolicznościach.

Posłuszeństwo
jest w człowieku wielkim światłem,
które sprawia, że każdy czyn staje się dobry
i godny przyjęcia.
św. Aniela Merici