2023-01-15 II Niedziela Zwykła
II NIEDZIELA ZWYKŁA A J 1, 29-34
"Oto Baranek Boży"
Jan zobaczył przechodzącego Jezusa i powiedział: „Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata”.
Ewangelista mówi o grzechu świata, czyli o wszelkiej nieprawości na ziemi. Są to grzechy tych, którzy już odeszli, grzechy pojawiające się wokół nas, oraz nasze osobiste przewinienia i niegodziwości, które drążą serca deprawując i zatruwając życie.
Jezus – Baranek Boży jest ofiarą przebłagalną za nasze grzechy, i nie tylko za nasze, lecz również za grzechy całego świata (1 J 2,2).
Chrystus jest najdoskonalszym i jedynym Barankiem, danym przez Boga, aby uwolnić świat od zła.
Jezus, Baranek Boży, wziął na siebie grzechy wszystkich i przez swoją mękę i śmierć na krzyżu pojednał ludzi z Bogiem. Chrystus jest jedynym Barankiem, danym przez Boga, nie tylko dla Izraela, ale również dla całego świata. On jest jedynym Zbawicielem wszystkich ludzi.
W Księdze Wyjścia jest mowa o baranku paschalnym składanym w ofierze gdy Izrael wychodził z niewoli egipskiej (Wj 12). Prorok Izajasz, w Pieśni o Cierpiącym Słudze, ukazuje Baranka, który oddał swoje życie za ludzkie grzechy (Iz 53). Baranek ofiarowany przez Abrahama (Rdz 22, 7-13), to obraz Jezusa – Baranka Bożego, ofiarowanego dla naszego zbawienia.
Po zmartwychwstaniu widzimy Chrystusa - Zwycięskiego Baranka w chwale Ojca, (Ap 5-7 ) czekającego na nas w nowym niebie, gdzie nie będzie cierpień, ani łez, ani śmierci (por Ap 19; 21, 4nn).
Jezus Zmartwychwstały jest obecny w swoim Kościele pod postacią chleba i wina. Jest Barankiem Bożym, który przebacza grzechy, okazuje miłosierdzie i darzy pokojem.
s. Boguchwała Kuras OSU
-------------------------------------------------
Jezus jest Barankiem, który wyzwolił Izraela z niewoli egipskiej. Jest Barankiem zapowiedzianym przez proroka Izajasza. Jest Barankiem - Synem Bożym ukazanym przez Jana Chrzciciela. Jest Barankiem, który umarł za nas na krzyżu.
Jezus jest Barankiem w CHWALE OJCA i jest z nami przez wszystkie dni aż do końca świata (Mt 28,20).
Liczne polemiki Jezusa z faryzeuszami i uczonymi w Piśmie dotyczyły fałszywej religijności. Jezus zarzuca im brak spójności między czynami a szczerą motywacją serca, brak konsekwencji, hipokryzję, koncentrację na czysto zewnętrznych przejawach pobożności z pomijaniem sprawiedliwości, miłości i miłosierdzia. Chrystus nie zgadza się ze stosowaną przez nich podwójną miarą – bardzo surową i wymagającą dla innych, łagodną i pobłażliwą dla siebie.
Posłuszeństwo
jest w człowieku wielkim światłem,
które sprawia, że każdy czyn staje się dobry
i godny przyjęcia.
św. Aniela Merici