20 NIEDZIELA ZWYKŁA C Łk 12,49-53

Z Jezusem czy przeciw Niemu

Jezus przyszedł, aby rzucić ogień na ziemię i pragnie, aby już zapłonął.

Terminy ogień i woda odnoszą się do jego zbawczej misji. Ogień jest symbolem próby, sądu i kary. Ogień niszczy i pali wszystko, co jest skażone i zepsute. Ogień również ogrzewa, oświetla, służy i pomaga w wykonywaniu różnych zajęć. 

W dzisiejszej Ewangelii ogień oznacza nieskończone miłosierdzie Jezusa oraz Jego ogromne pragnienie zbawienia świata, Jest to ogień, który oczyszcza i przemienia ludzkie serca Bożą cierpliwością, łagodnością, wyrozumiałością i bezgraniczną miłością. Nie jest to ogień Starego Testamentu – symbol gniewu Bożego, sądu i kary (por.  Rdz 19,24; Lb 16,35; Pwt 32,22; Ps 97,3).

Słowa Jezusa były też zapowiedzią Pięćdziesiątnicy, gdy pod postacią płomieni ognia Duch Święty zstąpił na Apostołów i napełnił ich mocą Bożą 

(por Dz  2,3n).

Miłość Jezusa wypływa z Jego przebitego serca, aby rozpalić ludzkie serca i ogarnąć cały świat.

Stwierdzenie Chrystusa (por. Łk 12,51n), że przynosi rozłam dotyczy przede wszystkim tych, którzy odrzucają Jego miłość oraz Jego wartości, a wybierają inny styl życia.  

Jezus nieustannie buduje pokój, niszczą go natomiast ci, którzy odrzucają Jego zbawcze działania.

Święty Paweł podaje konkretne rady na zgodne, harmonijne, pokojowe współistnienie i działanie ludzi. Nazywa je owocami Ducha. Są to: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie (zob. Ga 5,22n; por. także  1 Kor 13).

 Niech OGIEŃ Jezusa rozpali w naszych sercach Bożą miłość
i jednoczy nas w prawdzie i pokoju.

s. Boguchwała Kuras OSU

więcej rozważań »