logo

2022-06-05 Zesłanie Ducha Świętego

ZESŁANIE DUCHA ŚWIĘTEGO C Dz 2,1-11; J 14,15-16. 23-26



Wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym

Kiedy nadszedł dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy uczniowie razem na tym samym miejscu, gdzie z Maryją Matką Jezusa trwali na modlitwie (por. Dz 1,13-14).

Duch Święty, z wielką mocą, zstąpił na nich jako wiatr i ogień i napełnił wszystkich, którzy tam byli.

W Piśmie świętym te dwa symbole (wiatr i ogień) wskazują na obecność Boga oraz na działanie Ducha Świętego.

Wiatr Jest rzeczywistością dynamiczną, jest niewidzialny i nieuchwytny, swoim działaniem obala przeszkody i łamie opory.

Ogień, oprócz różnych negatywnych atrybutów, ma także pozytywne cechy: oświetla, ogrzewa, oczyszcza, rozpala serce człowieka, wypala wszystko co stare, a czyni nowym stworzeniem.

Duch Święty przemienił Apostołów. Obdarzył ich misyjnym zapałem, entuzjazmem, odwagą oraz darem języków. Otworzyli, dotąd zamknięte ze strachu drzwi, wyszli na ulice i bez lęku, odważnie głosili wielkie dzieła Boga.

Zesłanie Ducha Świętego na Apostołów, jest nie było jedynym wydarzeniem. Powtarza się nadal. Duch Świętu przychodzi zawsze ze swoimi owocami, z miłością, radością, pokojem, cierpliwością, uprzejmością, dobrocią, wiernością, łagodnością i opanowaniem (por. Gal 5,22).

Podobnie jak pierwsi uczniowie Jezusa, również my nie możemy opuścić naszego „wieczernika” bez pomocy Ducha Świętego, który uwalnia nas od lęku i pomaga wyjść na „ulice” i głosić wszystko, co Bóg proponuje dla naszego świata: sprawiedliwość, miłosierdzie, współczucie, troska o ubogich, zgodę wśród – ludzi, zaparcie się siebie, przebaczenie – to najważniejsze przesłanie. (por. Mark Francis CSV).

W naszym codziennym życiu, Duch Święty pojawia się często. Nawrócenie, dobra spowiedź, przemiana życia, nasze szczególne powołanie, dobra praca, miłosierdzie, przebaczenie i miłość bliźniego - to są znaki działania Boga.

Niech Pocieszyciel – Duch Święty będzie z nami. Niech będzie z nami Jego mądrość i rozum, wiedza i rada, męstwo, pobożność i bojaźń Boża, abyśmy umieli zawsze rozróżniać to, co od Boga pochodzi, i abyśmy umieli odróżniać to, co pochodzi od „księcia tego świata” (św. Jan Paweł II )

Przybądź Duchu Święty, napełnij serca twoich wiernych.
Rozpal w nas ogień twojej miłości.
Panie, poślij nam twojego Ducha i odnów oblicze ziemi,
oblicze naszego Kościoła, oblicze naszych wspólnot i rodzin. Odnów nasze oblicza i nasze serca
(por. Fr Thomas Rosica CSB).

s. Boguchwała Kuras OSU



 

więcej rozważań »

IV Niedziela Zwykła

Ewangelista Mateusz rozpoczyna Kazanie na Górze sceną, która sama w sobie jest już teologią: Jezus wchodzi na górę, siada i naucza. W Biblii góra jest zawsze miejscem objawienia: to tu Bóg mówi, tu daje Prawo, tu odsłania swoją wolę. A jednak to, co Jezus wypowiada, zaskakuje. Nie są to nakazy ani zakazy, lecz osiem razy powtórzone słowo makárioi - „błogosławieni”, „szczęśliwi”. W języku greckim nie chodzi o chwilowe zadowolenie, ale o stan głębokiego spełnienia, który ma swoje źródło w Bogu, a nie w zmiennych okolicznościach.

Na dziś

Posłuszeństwo
jest w człowieku wielkim światłem,
które sprawia, że każdy czyn staje się dobry
i godny przyjęcia.

św. Aniela Merici