2020-02-02 Święto Ofiarowania Pańskiego
ŚWIĘTO OFIAROWANIA PAŃSKIEGO (Łk 2,22-40)
Znak, któremu sprzeciwiać się będą
Oto nagle przychodzi do swojej świątyni Pan, którego wy oczekujecie (Ml 3,1). Powyższe słowa ostatniego proroka można odnieść do ewangelicznego wydarzenia gdy Maryja z Józefem przybyli do świątyni w Jerozolimie, aby zgodnie z Prawem, ofiarować Jezusa Bogu ( por. Wj 13,2.12.15).
Prorok Symeon i prorokini Anna, wdowa, która służyła Panu w świątyni, właśnie nadeszli, aby powitać Mesjasza Pańskiego. Można uznać ich jako przedstawicieli wierzącego ludu żydowskiego.
Symeon, trzymający małe Dziecko w ramionach reprezentuje tych Żydów, którzy przyjęli Jezusa jako obiecanego przez Boga Mesjasza.
Anna opowiadała o Nim wszystkim, którzy oczekiwali wyzwolenia Jerozolimy.
Jezus, w ramionach Symeona, jest Zbawicielem wszystkich ludzi, jest światłem i objawieniem dla zagubionych oraz dla tych, którzy go przyjmują. Jezus jest także chwałą i chlubą ludu Bożego.
Po słowach radości odnoszących się do małego Jezusa, Symeon wypowiada prorocze słowa, które zwiastują Krzyż i odrzucenie przez własny naród.
Jezus zaniesie światło całemu światu, lecz posłannictwo swoje realizować będzie w ciemności Krzyża. Chrystus będzie znakiem, któremu sprzeciwiać się będą.
Symeon mówi również o bólu i cierpieniu Maryi. Sprzeciw wobec Jezusa, godzi także w Jego Matkę i rani Jej serce. Krzyż sprzeciwu staje się dla Niej mieczem przenikającym duszę.
Sprzeciw człowieka wobec Boga ciągnie się przez całą historię, a w szczególny sposób dzisiaj przez odrzucanie Prawa Bożego i wartości chrześcijańskich.
Odrzuca się też miłość Boga, który chce wyzwolić człowieka z każdego błędu, zła i zasklepienia się we własnym „ ja”.
Prorocza zapowiedź światła i słowa o Krzyżu idą w parze ze sobą. Mimo sprzeciwu, ciemności i zniewoleń, Jezus zawsze będzie Światłem oświecającym człowieka i Wyzwoleniem od wszelkiego zła ( por. Benedykt XVI).
Bóg zwykle objawia się w małych, pokornych znakach
i oświetla naszą szarą codzienność swoim jasnym światłem.
s. Boguchwała Kuras OSU

Bóg zaprasza nas do relacji, do miłości, do życia, które nie kończy się na tym, co potrafimy sami zdobyć i zabezpieczyć. Zaprasza nas do uczty, przy której jest miejsce dla Niego i dla drugiego. Być może dziś Bóg zaprasza cię do szczerego przyjrzenia się własnym pragnieniom. Może pyta, czy wśród wszystkich twoich planów zostawiłeś Mu choć trochę przestrzeni, czy też zaprosiłeś Go jedynie do pobłogosławienia tego, co już postanowiłeś.

Trzeba słuchać rad i natchnień,
które Duch Święty nieustannie wzbudza
w sercach naszych.
św. Aniela Merici