logo
Aktualności

Wspólne świętowanie w Sierczy

W niedzielę, 21 października 2018 r. wspólnota w Sierczy, podobnie jak wszystkie wspólnoty urszulańskie, obchodziła św. Urszulę, swoje patronalne święto.

sw. Urszula

W tym dniu świętowały z nami Siostry ze wspólnoty krakowskiej, które przyjechały na prezentację przygotowaną przez s. Iwonę Naglik oraz wspólne spotkanie przy urszulańskim placku. Wystąpienie s. Iwony dotyczyło życia św. Urszuli i historii sierczańskiego domu. Siostra starała się nam pokazać co było legendą, a co faktem w wydarzeniach z życia św. Urszuli i jej Towarzyszek. W drugiej części prezentacji opowiedziała o bogatych przeżyciach naszych poprzedniczek wczasiem prawie 100- letniej historii „dworku na Sierczy”, w którym w 1921r. osiedliły się siostry urszulanki.

sw. Urszula
Na spotkaniu w sali teatralnej byli obecni parafianie na czele z ks. Proboszczem, Janem Leśniakiem, przyjaciele naszej wspólnoty, sąsiedzi i dobroczyńcy. Cieszyłyśmy się zwłaszcza liczną obecnością naszych sióstr z Krakowa. Razem s Siostrami przybyła do nas, goszcząca we wspólnocie krakowskiej, s. Jane Horswill z Prowincji Angielskiej. Możemy więc powiedzieć, że nasze spotkanie z okazji św. Urszuli miało wymiar międzynarodowy i międzywspólnotowy.

dzien przedszkolaka

Po wystąpieniu s. Iwony wszyscy obecni goście zostali zaproszeni na urszulańskie ciasto. Sporo radości i wspomnień z przeszłości wniosły panie, które jako dzieci uczęszczały do tak zwanej „ochronki” prowadzonej przez siostry. Wspomnieniom nie było końca.

Cieszymy się, że poprzez wspólne świętowanie, mogłyśmy powrócić z wdzięcznością – dzięki s. Iwonie Naglik - do życia św. Urszuli i do naszej bogatej historii i życia naszych Sióstr.

s. Kazimiera Luberda

V Niedziela Wielkiego Postu

Ewangelia o wskrzeszeniu Łazarza pokazuje nam serce Jezusa, które przechodzi przez kolejne etapy spotkania z ludzkim cierpieniem. To ważne zwłaszcza w Wielkim Poście, bo uczymy się patrzeć na Boga nie jak na kogoś, kto działa automatycznie, lecz jak na Tego, który wchodzi w historię człowieka bardzo osobowo i bardzo głęboko. Jezus zna sytuację, zna ból sióstr, zna grób Łazarza, a jednak nie reaguje pośpiesznie; Jego odpowiedź dojrzewa w relacji i w prawdzie o miłości.

 

Na dziś

Dusza czuje się wezwana
podążać jedynie tą drogą,
którą jej wyznacza Ten,
za którym tak żarliwie tęskni.

św. Maria od Wcielenia