Od 27 stycznia 2019 r. św. Aniela Merici zaznaczyła swą obecność w parafii pw. Chrystusa Króla w Ivano-Frankivsku w sposób szczególny.
Aniela była obecna w tym mieście od dawna, od początku XX wieku, gdy urszulanki, których jest ona Założycielką i duchową Matką, prowadziły w nim szkołę dla dziewcząt. Po wojnie musiały te tereny opuścić. Dopiero przed 29 laty siostry powróciły do Ivano-Frankiwska i włączyły się najpierw w tworzenie parafii pw. Chrystusa Króla, a potem w jej życie. Parafia, tak jak zdewastowany w czasie komunizmu kościół, odradzała się powoli, nie bez trudu, ale - jak teraz można się przekonać - bardzo owocnie. Siostry katechizując dzieci i dorosłych, troszcząc się o ludzi samotnych i starszych, czyniły i nadal to czynią, powodowane - jak ich Założycielka - podwójną a zarazem jedyną miłością, miłością do Boga i do człowieka. Aniela była więc tam obecna w tych, które żyły jej chryzmatem i do której uciekały się w potrzebach swoich i tych, którym służyły.
Dzięki inicjatywie sióstr - s. Eriki Babynets i s. Oleny Nevinskiej oraz otwartości Księdza Proboszcza, Władysława Iwaszczaka relikwie św. Anieli zostały sprowadzone i przekazane parafii.
W dniu jej święta, 27 stycznia, w procesji rozpoczynającej Mszę św., w której szły urszulanki przybyłe ze wszystkich placówek na Ukrainie oraz delegatki przełożonej prowincjalnej z Polski, relikwie św. Anieli zostały uroczyście wniesione do kościoła. Główny celebrans, Ksiądz Dziekan Kazimierz Halimurka, pierwszy proboszcz odradzającej się parafii, przywitał św. Anielę obecną w relikwiach oraz ikonie napisanej przez s. Darię Klich. Wyjaśnił on wiernym sens posiadania relikwii (parafia ma już relikwie św. Jana Pawła II). Zaznaczył, że przez cześć oddawaną relikwiom świętych oddajemy tak naprawdę cześć Bogu, dzięki któremu zwykli ludzie osiągają szczyt człowieczeństwa stając się świętymi. Refleksja nad ich życiem może nam pomóc uwierzyć w to, że i nam Bóg chce udzielić tej łaski, chce, abyśmy byli świętymi. Następnie swoją Założycielkę powitały, ofiarując jej bukiet białych róż, Siostry tworzące obecnie wspólnotę w Ivano-Frankivsku. Po nich uczynili to parafianie - przedstawiciele III Zakonu św. Franciszka, a następnie jedna z rodzin.
Św. Aniela przybywa do Ivano-Frankivska w ogłoszonym w ukraińskim Kościele Roku Rodziny. I - jak się wydaje - nie jest to zwykły przypadek. Pod wieloma względami sytuacja na Ukrainie jest teraz podobna do tej, w której znajdowała się Italia za czasów Anieli. Dlatego dobrze rozumie ona sytuację rodzin, które cierpią z powodu rozbicia, biedy materialnej, ale też moralnej, będących konsekwencją niewłaściwej polityki rządzących i toczącej się wojny.
Jej żywa wiara w Boga i wypływające z niej przekonanie, że po śmierci będzie „żyć pełniej i więcej będzie mogła pomóc” (por. Rada V) sprawiają, że możemy powierzyć jej trudne sprawy narodu ukraińskiego, a zwłaszcza rodzin.
Wierzymy, że jej wstawiennictwo wprosi wiele łask nie tylko parafianom, ale wszystkim, którzy będą się do niej zwracać o pomoc.
s. Ewa Dziura OSU
Liczne polemiki Jezusa z faryzeuszami i uczonymi w Piśmie dotyczyły fałszywej religijności. Jezus zarzuca im brak spójności między czynami a szczerą motywacją serca, brak konsekwencji, hipokryzję, koncentrację na czysto zewnętrznych przejawach pobożności z pomijaniem sprawiedliwości, miłości i miłosierdzia. Chrystus nie zgadza się ze stosowaną przez nich podwójną miarą – bardzo surową i wymagającą dla innych, łagodną i pobłażliwą dla siebie.
Miejmy zawsze serca rozpalone miłością.
św. Aniela Merici