W dniach 17- 19 lipca 2020 r. w Częstochowie odbyły się rekolekcje dla dziewczyn. Był to czas wsłuchiwania się w Serce Boga i odczytywania Jego pragnień względem człowieka. Uczestniczki rekolekcji miały możliwość wyciszenia się, milczenia i dłuższego trwania przed Eucharystycznym Jezusem, a także szansę na odejście od zgiełku i trosk codzienności.

W weekendowym skupieniu uczestniczyło 14 młodych kobiet. Większość z nich przyjechała z Warszawy i okolic. Słowo przewodnie, które prowadziło uczestniczki rekolekcji, zaczerpnięte zostało z Księgi Powtórzonego Prawa: „Słuchaj Izraelu, Pan jest naszym Bogiem – Panem jedynym”(Pwt 6,4 -13) oraz  „Czego żąda [oczekuje] od ciebie, Pan, Bóg twój”? (Pwt 10,12) Każda z dziewczyn miała możliwość zgłębiania Słowa Bożego i poprzez nie poznawania Boga, pogłębiania z Nim więzi przyjaźni oraz wsłuchiwania się w pragnienia Boga.

Piątkowy wieczór i sobotnie przedpołudnie było czasem ciszy i milczenia. Dla niektórych osób było to spore wyzwanie. Dziewczyny jednak chętnie skorzystały z tej propozycji i z wielką hojnością serca weszły w adorację i medytację - modlitwę osobistą. 

W sobotę, po wspólnej Koronce do Miłosierdzia Bożego, uczestniczki rekolekcji spotkały się z księdzem - misjonarzem Krwi Chrystusa, ks. Damianem, który podzielił się z nimi refleksją na temat pragnień Serca Jezusa. Popołudnie było czasem spotkania Boga w sakramentach: w spowiedzi i Eucharystii. Podczas Adoracji Najświętszego Sakramentu jak i w innych momentach dnia, uczestniczki miały również możliwość rozmowy z siostrami. Nie zabrakło też wspólnych, radosnych spotkań, śpiewu i rozmów. 

Oczywiście - ze względu na wyjątkowe miejsce, w którym odbyły rekolekcje - była też możliwość pójścia do Sanktuarium Matki Bożej na Jasnej Górze, gdzie każda z uczestniczek indywidualnie spotkała się z Maryją, Panią Jasnogórską. Natomiast w czasie wieczornej modlitwy w sobotę, razem uwielbiałyśmy Boga przez Serce Niepokalanej, zawierzając Jej swoje życie oraz wszystkich bliskich. 

Niedziela była czasem uczenia się tego jak żyć Słowem Bożym w codzienności, a także czasem dzielenia się wiarą i doświadczeniem Boga. Dziewczyny wyjeżdżały z rekolekcji umocnione łaską Bożą i wzajemną obecnością. Wyrażały wdzięczność za wspólnie przeżyty czas przy Sercu Jezusa. Jak wyraziła to jedna z uczestniczek: „Wyjeżdżam z odnowionym sercem, jakby nowo narodzona i chcę teraz pielęgnować to serce w mojej codzienności”.

s. Jana OSU