logo

Warszawa

Zgromadzenie Sióstr Urszulanek Unii Rzymskiej
Dom Prowincjalny

Warszawaul. Racławicka 101
02-634 Warszawa

tel./fax (22) 844-68-69

warszawa@osu.pl

 

Archidiecezja warszawska
Województwo mazowieckie

 

 

Z historii urszulanek w Warszawie

W żadnym z miast nie mieszkały urszulanki pod tyloma adresami co w Warszawie. Kiedy ze względu na centralne położenie stolicy i potrzebę częstych kontaktów z władzami Kościoła i kraju, postanowiono przenieść tam z Krakowa dom zarządu urszulanek, natrafiono najpierw na spore trudności. W lutym 1936 r. ówczesna przełożona prowincjalna M. Cecylia Łubieńska zamieszkała z dwoma siostrami w mieszkaniu przy ul. Odolańskiej 18a. Ale już w połowie roku w zamian za posag jednej z sióstr otrzymały nieduży dom przy ul. Łowickiej 31. Zaadaptowano go na klasztor i poświęcono w nim kaplicę 21 maja 1936 roku. Zamieszkały tam też trzy siostry studiujące w Uniwersytecie Warszawskim.

Do Warszawy przeniesiono z Krakowa redakcję obu urszulańskich czasopism szkolnych: "Mały Światek" oraz "Dziś i Jutro". Były plany otworzenia szkoły dla dzieci pracowników różnych ambasad z międzynarodową obsadą nauczycielską. Wojna te zamiary pokrzyżowała, a dom przy ul. Łowickiej zniszczyły pociski w czasie oblężenia stolicy.

Siostry Zamieszkały w domu p. Zofii Potockiej przy ul. Puławskiej 107a, gdzie 25 listopada otwarto kuchnię RGO. Kilka sióstr było zaangażowanych we współpracę z podziemiem pedagogicznym, niektóre należały do Armii Krajowej, a w domu przy Puławskiej odpowiednio wcześnie zaczęto przygotowywać kuchnię dla powstańców "kwadratu mokotowskiego". W czasie powstania części sióstr prowadziła kuchnię, część pracowała w obsługującym powstańców szpitalu sióstr elżbietanek na Mokotowie. Od stycznia 1940 r. na prośbę RGO kilka sióstr rozpoczęło prowadzenie innej kuchni w Domu Medyka przy ul. Oczki 7. Wspomogły je siostry przybyłe z domu w Poznaniu. Wydawały ok. 2000 obiadów dziennie. Otoczyły opieką religijną i wychowawczą pomagające w kuchni i szwalni dziewczęta szkół średnich i studentki, obejmując młodzież także tajnym nauczaniem.

Trzecią wojenną placówkę prowadziły urszulanki najpierw przy ul. Wiejskiej 5, a od lutego 1942 r. w sąsiadującym z gettem domu przy ul. Przejazd 5. Była to bursa dla ok. 60 wysiedlonych dziewcząt. Oficjalnie uczęszczały do szkół podstawowych i zawodowych w mieście. Siostry w porozumieniu z władzami podziemia zorganizowały dla nich tajne nauczanie na poziomie gimnazjum. Sąsiedztwo getta dawało okazję do niesienia pomocy Żydom. W czasie powstania w piwnicach domu urządzono schron dla okolicznej ludności. Przebywało tam ponad 1000 osób. Siostry gotowały i pomagały jak mogły. Po upadku powstania 16 sióstr i 27 dziewczynek Niemcy wywieźli do obozu w Bietigheim, a następnie do pracy w przędzalni w Heilbronn. Wróciły stamtąd do Polski w dwóch grupach we wrześniu i listopadzie 1945 roku.

 

Warszawa
Warszawa

Po wojnie od 1945 r. prowadziły siostry bursę dla dziewcząt pod nowym adresem przy ul. Ursynowskiej 36/38. Władze komunistyczne zlikwidowały tę placówkę. Siostrom jednak zależało na tym, aby mieć w stolicy prowincjalat. Udało się w 1959 r. zakupić na nazwiska dwóch sióstr dom przy ul. Racławickiej 101. Po koniecznych remontach i adaptacjach zarząd prowincji urszulanek UR rozpoczął tam pracę trwającą do dzisiaj. Przez wiele lat siostry wspólnoty włączone były także w pracę katechetyczną, a kaplica służy sąsiadom.

Literatura: K. Baranowska, T. Ledóchowska, T. Hoffman.

Oprac. Urszula Borkowska OSU

 

Warszawa Warszawa Warszawa


 

.

VI Niedziela Wielkanocna

Miejscem zamieszkania Boga jest otwarte, ludzkie serce. Głęboka, szczera przyjaźń, serce, które troszczy się o innych, serce, które wierzy i kocha jest miejscem, gdzie Jezus czuje się jak w swoim domu. Szczególnym darem obecnego w nas Boga jest pokój, który mamy przekazywać naszym bliźnim, wspólnotom oraz ludziom znajdującym się wokół nas.

Na dziś

Dusza czuje się wezwana
podążać jedynie tą drogą,
którą jej wyznacza Ten,
za którym tak żarliwie tęskni.

św. Maria od Wcielenia