logo

Św. Urszula Ledóchowska

Święta Urszula Ledóchowska

Święta znana jako „Apostołka uśmiechu”, zaangażowana w misję wychowania dzieci i młodzieży, szczególnie wrażliwa na potrzeby tych najbiedniejszych i opuszczonych, w pierwszych latach swego życia zakonnego zanurzona była w charyzmat i duchowość św. Anieli Merici. Pozostała jej duchową córką również wtedy, gdy weszła na drogę szczególnego Bożego wezwania, realizując swój własny, specyficzny charyzmat.

św. Urszula Ledóchowska - Julia Ledóchowska z mamą

Julia Ledóchowska z mamą.
Źródło: APUUR, SP 224.

Pochodziła z polskiej arystokratycznej rodziny. Jej ojciec, Antoni Ledóchowski, jako emigrant polityczny osiedlił się w Austrii i tam 14.IV.1865 roku urodziła się w Loosdorf Julia Ledóchowska, druga z siedmiorga dzieci Antoniego i Józefiny (z d. Salis-Zizers, Szwajcarki). W 1882 roku cała rodzina przeniosła się do Lipnicy Murowanej, na południu ziem polskich.

św. Urszula Ledóchowska - w zgromadzeniu krakowskim.

W Zgromadzeniu krakowskim.
Źródło: APUUR, F, Kraków.

Julia wzrastała w rodzinie przepełnionej miłością i głęboko religijnej. Jej powołanie do życia zakonnego dojrzewało od lat dziecięcych. 18.VIII.1886 roku zapukała do drzwi klasztoru Sióstr Urszulanek w Krakowie i tam, po okresie próby została przyjęta do nowicjatu 17.IV.1887 roku. Otrzymała wówczas imię Urszula. 24.IV.1889 roku, złożyła śluby zakonne i odtąd służyła dzieciom i młodzieży w szkole i pensjonacie, prowadzonym przy klasztorze. Jako nauczycielka prowadziła m.in. lekcje j. francuskiego. Najbardziej sprawdzała się jednak w pracy wychowawczej. Wśród uczennic znana była jej dobroć, indywidualne podejście do każdej osoby, empatia i jasne stawianie wymagań. Dziewczęta wspominały potem: „Znała każdą z nas, znała nasze wady i zalety”.

 

Freski w kaplicy krakowskiej wykonane przez Urszulę Ledóchowską

Freski w kaplicy krakowskiej wykonane
przez Urszulę Ledóchowską ok. 1899.
Źródło: APUUR, F, Kraków.

M. Urszula była utalentowana plastycznie. Spod jej pędzla wyszły liczne obrazy. Niektóre z nich do dziś zdobią kaplicę i klasztor Urszulanek w Krakowie. Nie zachowały się natomiast pierwsze freski w kaplicy, które U. Ledóchowska wykonała ok. 1899 roku.

św. Urszula Ledóchowska - Grota M. B. z Lourdes w ogrodzie klasztoru krakowskiego wybudowana z inicjatywy M. Urszuli

Grota M. B. z Lourdes w ogrodzie klasztoru
krakowskiego wybudowana z inicjatywy M. Urszuli
i poświęcona 12 maja 1904. Źródło: APUUR, F, Kraków.

Matka Urszula była bardzo oddana swemu powołaniu. Takie cechy jak: gorliwość, rozmodlenie, umiłowanie woli Bożej, skromność, prostota, pracowitość i ujmujący sposób bycia, rozwijała i pogłębiała przez całej swoje życie zakonne. Charakterystycznym rysem jej duchowości była pobożność maryjna.

 

 

 

Klasztor urszulanek w Krakowie po rozbudowie szkoły

Klasztor urszulanek w Krakowie po rozbudowie szkoły
w latach 1906-1907. Źródło: APUUR, F, Kraków.

Urszulanki krakowskie wspominały, że „rozpierała ją inicjatywa”. Miała wiele pomysłów, które realizowała tak na polu wychowawczym, jak i organizacyjnym. Dar ten wykorzystała szczególnie, gdy została przełożoną klasztoru (1904-1907). Idąc z duchem czasu przeprowadziła reformę programów nauczania w szkole urszulanek. Wybudowała też nowy gmach szkolny (1906-1907), z nowoczesnymi gabinetami specjalistycznymi. Najbardziej śmiałą jej inicjatywą było utworzenie przy klasztorze akademika dla studentek (1906), w okresie gdy kobiety zaczęto dopiero dopuszczać do studiów uniwersyteckich. Dodać należy także, że chcąc dostosować życie sióstr do nowych form apostolstwa, doprowadziła w 1907 roku do zmiany Konstytucji polskich klasztorów Urszulanek.

 

św. Urszula Ledóchowska w Petersburgu

M. Urszula Ledóchowska w Petersburgu
w 1907 roku. Źródło: APUUR, SP 224.

To zaangażowanie M. Urszuli Ledóchowskiej, jej wrażliwość na znaki czasu i niespokojny duch pchnęły ją jeszcze dalej. Pociągnięta perspektywą pracy wychowawczej na terenie Rosji, uzyskała zgodę na wyjazd do Petersburga. 31 lipca 1907 roku opuściła klasztor w Krakowie.

Nie przeczuwała wtedy jeszcze, że w jej życiu rozpoczął się zupełnie nowy etap, który z latami zaowocował założeniem nowego zgromadzenia zakonnego - Urszulanek Serca Jezusa Konającego.

 

 

 

 

 

Obraz św. Urszuli Ledóchowskiej w kaplicy klasztoru krakowskiego

Obraz św. Urszuli Ledóchowskiej w kaplicy klasztoru
krakowskiego. Źródło: ADK, 2 A.VI.5/2.

Najważniejsze daty od 1907 roku:

1908 - zatwierdzenie autonomicznej wspólnoty urszulanek w Petersburgu

1914 - wyjazd M. Urszuli do Szwecji (Sztokholm) i sprowadzenie tam Sióstr z Petersburga (1915), a potem przeniesienie całej Wspólnoty do Aalborga w Danii (1918)

1920 - wyjazd z Aalbogra do klasztoru w Pniewach (Polska); pozwolenie Stolicy Apostolskiej na przekształcenie tego klasztoru w Zgromadzenie Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego

1923 - zatwierdzenie pierwszych Konstytucji nowego Zgromadzenia

1939 - śmierć M. Urszuli Ledóchowskiej (Rzym, 29.V)

1983 - beatyfikacja M. Urszuli Ledóchowskiej (Poznań, 20.VI)

2003  - kanonizacja M. Urszuli Ledóchowskiej (Rzym, 18.V)

 

Opracowała s. Iwona Naglik OSU

 

Źródła:

ADK, A XXX, Spis sióstr chórowych klasztoru poznańsko-krakowskiego 1858-1916, s. 85.

ADK, C 4/2, Notatki kronikarskie 1883 nn., s. 23.

ADK, C 135, Listy Urszulanek SJK, s. 3-6.

Ledóchowska Józefa, Życie i działalność Julii Urszuli Ledóchowskiej, Poznań 1975.

Ledóchowska Teresa, Matka Urszula Ledóchowska a klasztor krakowskich urszulanek, [w:] Polscy Święci, red. J. Bar, t. 4, Warszawa 1984, s. 142-254.

Ledóchowska Urszula, Historia Kongregacji Sióstr Urszulanek Najświętszego Serca Jezusa Konającego, Poznań 1987.

https://urszulanki.pl

 

 
Uroczystość Wniebowzięcia NMP

Uroczystość Wniebowzięcia Maryi jest naszą nadzieją. Matka Chrystusa osiągnęła już cel ostateczny – wraz z ciałem i duszą została wzięta do nieba, gdzie cieszy się wiecznym szczęściem i chwałą.

 

 

 

Na dziś

Miejmy zawsze serca rozpalone miłością.

św. Aniela Merici