Poezja - Serce Boga

Płonące zawsze ognisko miłości,
nad ludzką nędzą okaż zmiłowanie.
Serce człowieka człowiecze
wyniosłe i dumne
rozgrzej i przemień
dobrocią bez miary.
Mądrość pokory stwórz
i zapomnienia,
i naucz kochać
jako Ty miłujesz.
Ludzie są dobrzy -
Ty, o Panie, wiesz o tym
lecz jakże często
gną się pod brzemieniem
i wzroku podnieść
nie śmieją ku Tobie
lub Cię nie znają
i giną wśród burzy.
S. Gertruda Łukaniewicz OSU

Słuchaj! Cnót wszelkich pragnij bez miary,
Lecz - przede wszystkim - M i ł o ś c i ! ...
Miłość ma dziwny urok i czary -
I sięga N i e s k o ń c z o n o ś c i ! ...
Prawdziwa Miłość ma trzy wymiary:
Gdy g ł ę b i ę serca wymierzy,
Uczy się znosić ból i ofiary:
To się nam - grzesznym - należy!
Potem w s z e r o k o ś ć się rozprzestrzenia
I krańców Ziemi dosięga.
Z Chrystusem kocha wszystkie stworzenia -
I wciąż jej rośnie potęga.
Gdy na wzór Pana wszystkich ukocha,
Na święte wchodzi w y ż y n y.
O siebie nie dba już ani trochę!
Przed nią Bóg tylko jedyny...
Widzi Go wszędzie: na biednej Ziemi -
I w głębi serca własnego...
Z Nim wciąż obcuje żyjąc z bliźnimi -
I wszystko spełnia dla N i e g o.
Żyje n i e ona! C h r y s t u s w niej żyje...
A O n to Miłość Wcielona!
W miłości wzrasta i w niej się kryje:
M i ł o ś c i ą staje się ona.
A Miłość dziwnie słodkie ma czary!
Miłości w i e l k a potęga!
Miłość - pamiętaj, ma trzy wymiary:
W g ł ą b,
W s z e r z
I w z w y ż
Ona sięga...
-------------------
-------------------
-------------------
S. Chryzostoma Zambrzycka OSU

Bóg zaprasza nas do relacji, do miłości, do życia, które nie kończy się na tym, co potrafimy sami zdobyć i zabezpieczyć. Zaprasza nas do uczty, przy której jest miejsce dla Niego i dla drugiego. Być może dziś Bóg zaprasza cię do szczerego przyjrzenia się własnym pragnieniom. Może pyta, czy wśród wszystkich twoich planów zostawiłeś Mu choć trochę przestrzeni, czy też zaprosiłeś Go jedynie do pobłogosławienia tego, co już postanowiłeś.

Proście Go, uniżajcie się wobec niezmierzonej potęgi Boga.
św. Aniela Merici