Urszulanki Unii Rzymskiej / Unio Romana Ordinis Sanctae Ursulae
 

„Soli Deo Gloria”


grosz

32 Niedziela Zwykła B   -  Mk 12,38-44

Kto daje najwięcej ?

Dzisiejsza Ewangelia składa się z dwóch części: W pierwszej Jezus ostrzega swoich uczniów, ale także wszystkich chrześcijan, aby nie popełniali błędów tych uczonych w Piśmie, którzy dbali bardziej o własne interesy niż o sprawy Boże. Pobożność ich była powierzchowna, bezduszna, nieszczera. Chcieli, aby ludzie z szacunkiem pozdrawiali ich w miejscach publicznych. Ubierali się w długie, kosztowne szaty, zajmowali pierwsze miejsca w synagodze i honorowe przy stole na ucztach. Bez skrupułów objadali domy wdów pod pozorem długich modlitw.

Sposób zachowania uczonych w Piśmie kontrastuje ze stylem życia autentycznego ucznia Chrystusa.

W drugim fragmencie Ewangelii widzimy dziedziniec świątynny w Jerozolimie oraz wielu bogatych ludzi, którzy wrzucali do skarbony hojne ofiary z tego, co im zbywało.

Jezus koncentruje swoją uwagę na innej postaci. Jest nią pokorna, biedna wdowa wrzucająca do skarbony tylko dwa małe pieniążki - wszystko co posiadała.

Status wdowy w ówczesnej społeczności izraelskiej był bardzo trudny i niepewny. Wdowy były pozbawione prawa dziedziczenia i często, nawet koniecznych środków do życia. One były ubogie, samotne, słabe i zwykle szorstko traktowane. Bóg był ich jedynym ostoją, Jemu zawierzały swój los wierząc w Bożą niezawodną opatrzność. Wdowy i sieroty reprezentowały najbiedniejszych i najbardziej pokrzywdzonych ludzi w Izraelu.

Ewangeliczna wdowa miała dobre, hojne serce, podobnie jak kobieta z Sarepty Sydońskiej, w pierwszym czytaniu liturgicznym (por. 1 Krl 17,10-16). Obie, biedne wdowy dały wszystko, co posiadały. Dały więcej niż wszyscy inni, którzy składali ofiary na dziedzińcu świątynnym. Jezus zadziwił się i przeciwstawia hojność wdów bogatym, którzy składali wielkie ofiary z tego, co im zbywało.

Dzisiaj na całym świecie opowiada się o ubogiej, pokornej wdowie, która Bogu dała wszystko co miała, bo dała siebie. W ocenie Jezusa był to największy dar. Bóg ceni dary, nie ze względu na ich wielkość, ale ze względu na serca ofiarodawcy.

Pouczenia dla nas: Bóg nie pragnie od nas więcej niż możemy Mu ofiarować w danym momencie i aktualnej sytuacji. Pragnie nas samych, naszego kochającego serca i naszego życia zgodnego z Ewangelią.

 

przygotowała s. Boguchwała Kuras OSU

‹‹‹ inne rozważania

 

 

Na dziś


Pocieszcie się
nie poddawajcie się zwątpieniu.

św. Aniela Merici

Facebook, Twitter




Twitter@Urszulanki_UR

 

Warto odwiedzić

urszulanki poprzednia wersja strony Poprzednia
wersja strony
Strona międzynarodowa urszulanek Urszulanki
Generalat
Urszulanki na Ukrainie Urszulanki
na Ukrainie
Serviam Szkoły i inne
dzieła urszulańskie
Wrocław Klasztor
Wrocław

 

 

 

 

 

 

 

 

Urszulańskie Dni Młodych

Wspólnota Młodych UL

Adoracje Kraków

Konferencja  Wyższych Przełożonych Żeńskich Zgromadzeń Zakonnych