Tegoroczna pogoda postanowiła sprawdzić nasze umiejętności planowania i cierpliwości. Raz świeciło słońce, za chwilę padał deszcz, a chmury zdawały się mieć własny grafik. Na szczęście my mieliśmy swój – i kiedy tylko pojawiało się pogodowe "okno", ruszaliśmy na górskie szlaki. A Tatry, nawet oglądane pomiędzy kroplami deszczu, potrafią zachwycić. 

Kiedy aura mówiła "chwila przerwy", nie było mowy o nudzie. Basen, hala sportowa, wody termalne, gry, zabawy, warsztaty teatralne, turnieje i niezliczone pomysły naszych fantastycznych wychowawców sprawiały, że każdy dzień był wypełniony po brzegi. Trudno powiedzieć, kto miał więcej energii – uczestnicy czy kadra!

Jednym z największych skarbów tego obozu jest jednak coś, czego nie da się zaplanować w harmonogramie. To możliwość spotkania uczniów z różnych urszulańskich szkół, poznawania się, budowania nowych przyjaźni i odkrywania, że choć na co dzień uczymy się w różnych miejscach, to tworzymy jedną wielką urszulańską rodzinę.

Jest jeszcze jeden element, który dla wielu na początku wydaje się wyzwaniem – telefony i Internet zostają na czas obozu odłożone na bok. I, o dziwo, świat wcale się od tego nie zatrzymuje! Wręcz przeciwnie – pojawia się więcej rozmów, śmiechu, wspólnych gier, kreatywnych pomysłów i czasu dla siebie nawzajem. Okazuje się, że najlepsze "połączenie" w górach to nie Wi-Fi, ale drugi człowiek.

To był kolejny wyjątkowy tydzień pełen radości, aktywności i wspólnego odkrywania piękna gór oraz siebie nawzajem. Wracamy bogatsi o wspomnienia, nowe znajomości i przekonanie, że urszulańskie INSIEME – bycie RAZEM – nie jest tylko pięknym hasłem. Ono naprawdę dzieje się każdego dnia, zwłaszcza wtedy, gdy razem wędrujemy, śmiejemy się i przeżywamy kolejne przygody.