Urszulanki Unii Rzymskiej / Unio Romana Ordinis Sanctae Ursulae
 

„Soli Deo Gloria”


przemienienie

 

II Niedziela Wielkiego Postu A (Mt 17,1-11)

Jego twarz zajaśniała jak słońce

 

Kim jest Jezus ? Na to pytanie odpowiedział już św. Piotr pod Cezareą Filipową (Mt 16,16). Teraz, na Górze Tabor, sam Bóg Ojciec odpowiada na to pytanie w sposób autorytatywny: To jest mój Syn Umiłowany, w którym mam upodobanie. Jego słuchajcie.

Jezus jest Umiłowanym Synem. Jest odwieczną i Boską Miłością Ojca, jest Wybranym (Łk 9,35), Zbawicielem zapowiedzianym przez proroków, którego mamy słuchać. Posiadamy jego Słowa, Ewangelię jako drogowskazy dla życia, aktualne aż do powtórnego przyjścia Jezusa w chwale. Jezus jest ostatecznym Słowem Boga dla całej ludzkości.

Trzej Apostołowie: Piotr, Jan i Jakub otrzymali łaskę oglądania, przez chwilę, Jezusa w chwale. W ten sposób, przez moment mogli uczestniczyć w Misterium Paschalnym i radować się wspaniałością eschatologicznej przyszłości w przemienionym, nowym świecie.

Jezus zaprasza również nas na szczyt wysokiej góry. Przebywanie z Jezusem na górze, z pewnością jest wspaniałym doświadczeniem, które napełnia serca radością, miłością i szczęściem.

Jednakże, potem trzeba zejść z wyżyn kontemplacji w dolinę, do szarego życia, do zwykłych obowiązków, do nużącej rutyny, do codziennego trudu.

Wzniosłe, fascynujące, radosne doświadczenie Taboru, w codziennej rzeczywistości, może się czasem zamazać i oddalić. Może pojawić się pokusa, by powrócić do przeciętności życiowej.

Aby nie ulec takiej pokusie, trzeba spotkać się z Jezusem na Górze. Czyste, górskie powietrze, bliskość i serdeczna relacja z Jezusem pomogą nam wytrwać w wierności, mimo zawirowań i światowego zagonienia , zgiełku ludzkiego i innych przeszkód.

Niech sam Jezus poprowadzi nas na szczyt góry, niech tam przemieni nasze serca. Tylko obecność Jezusa w naszym życiu i słuchanie Jego słowa może nas poprowadzić właściwą drogą. Są to szczególne chwile łaski Bożej i jasne światło dla naszego działania.

Przemiana jest celem naszej egzystencji aż do samego końca naszego życia na tym świecie. Chociaż, w tym procesie , nasze twarze nie zajaśnieją jak słońce, ani nasze szaty nie staną się białe jak światło, ale serca staną się piękne, zdolne do miłowania, życzliwości, dobroci, miłosierdzia, do wierności i pokojowego współistnienia z innymi ludźmi.

Przygotowała s. Boguchwała Kuras OSU

 ‹‹‹ inne rozważania

 

Na dziś


Patrzę na Syna Bożego...
Jest mój;
jest moim wszystkim;
jest moją jedyną Miłością.

bł. Maria od Wcielenia

 

Modlitwa za Ukrainę

 

Facebook, Twitter




Twitter@Urszulanki_UR

 

Warto odwiedzić

urszulanki poprzednia wersja strony Poprzednia
wersja strony
Strona międzynarodowa urszulanek Urszulanki
Generalat
Urszulanki na Ukrainie Urszulanki
na Ukrainie
Serviam Szkoły i inne
dzieła urszulańskie
Wrocław Klasztor
Wrocław

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Konferencja  Wyższych Przełożonych Żeńskich Zgromadzeń Zakonnych

Adoracje Kraków